Decyzja Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego odmawiająca zmiany decyzji ostatecznej jest zgodna z prawem, gdyż brak jest przesłanek interesu społecznego lub słusznego interesu strony, które uzasadniałyby jej wzruszenie.

Decyzja o odmowie wydania abonamentu postojowego M. D. przez Zarząd Dróg Miasta Krakowa jest zgodna z prawem, gdyż leasingobiorcą jest spółka partnerska, a nie jej wspólnik. Skarga kasacyjna nie podważa legalności przyjętego rozstrzygnięcia.

Członek zarządu spółki kapitałowej nie może zwolnić się z odpowiedzialności za zobowiązania spółki, jeżeli nie wykaże spełnienia przynajmniej jednej z przesłanek egzoneracyjnych z art. 116 § 1 o.p. Bezskuteczność egzekucji z majątku spółki i brak działania w zakresie zgłoszenia upadłości prowadzą do solidarnej odpowiedzialności członków zarządu.

Przebudowa istniejącego zjazdu publicznego powinna być oceniana w kontekście nowych parametrów technicznych i ich wpływu na bezpieczeństwo, a nie poprzez standardy dla nowej lokalizacji zjazdu. Odmowa administracyjna musi opierać się na ocenie, czy nowe parametry zagrażają bezpieczeństwu ruchu.

Okresowe pobyty dzieci i młodzieży w ramach domów wczasów dziecięcych, podczas wakacji lub ferii, mogą być objęte dotacjami oświatowymi, jeśli spełniają cele edukacyjne wskazane w przepisach, niezależnie od uznania ich za wypoczynek, o ile nie spełnione są wszystkie warunki określone w art. 92a-92t ustawy o systemie oświaty.

Podstawowym obowiązkiem organu administracji publicznej jest prawidłowe ustalenie adresata decyzji o nałożeniu kary administracyjnej, co w kontekście współwłasności związanej ze spółkami cywilnymi wymaga szczególnej staranności. Naruszenie tej zasady może skutkować uchyleniem decyzji celem ponownego postępowania.

Wysokie prawdopodobieństwo powstania choroby zawodowej w postaci zespołu cieśni nadgarstka, uzasadnione zgodnie z orzeczeniami jednostek medycyny pracy, nie wymaga dalszego postępowania dowodowego dotyczącego innych przyczyn schorzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia proceduralnego poprzez brak wymaganej homologacji.

Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz Sprinter została wydana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, z powodu braku wymaganego oświadczenia o homologacji od producenta, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.