Bezczynność organów administracji publicznej może być przedmiotem skargi, jeśli wpływa na załatwienie spraw w terminie przewidzianym przez prawo. Jednak brak rażącego naruszenia prawa wyklucza przyznanie sumy pieniężnej za bezczynność.

Zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt administracyjny uzasadniający nałożenie kary pieniężnej, jeżeli materiał dowodowy zebrany przez organ administracyjny pozwala na potwierdzenie faktu zajęcia oraz spełnia wymogi dowodowe określone w ustawie o drogach publicznych.

NSA oddala skargę kasacyjną M. Sp. z o.o. jako bezzasadną, potwierdzając prawidłowość formalnej oceny wniosku o dofinansowanie przez Śląskie Centrum Przedsiębiorczości, zgodnie z zasadami przejrzystości i równego traktowania ustalonymi w ustawie wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowienie ostateczne organu administracyjnego, które zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa w postaci bezpodstawnego uznania czynności faktycznej za egzekucyjną przy nieistniejącej wierzytelności oraz właściwość organu, jest nieważne.

Zajęcie pasa drogowego przez umieszczenie reklam typu billboard bez zgody zarządcy drogi stanowi naruszenie ustawy o drogach publicznych, co uprawnia organ do nałożenia kary pieniężnej. Znikomość naruszenia nie zachodzi, gdyż działania strony stanowią realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Brak podstaw do wyłączenia stosowania przepisów rozporządzenia PROW przez przepisy ustawy z 15 kwietnia 2021 r., z uwagi na brak odpowiednich regulacji kolizyjnych oraz ochrona praw wnioskodawców o wsparcie. Skarga kasacyjna oddalona.

Zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie, które uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, a właściwie zgromadzony materiał dowodowy, w tym opinia geodety, mogą stanowić wystarczającą podstawę do uznania zasadności decyzji administracyjnej.

Członek zarządu spółki z o.o., który zaniedbuje obowiązek bezskutecznej egzekucji i zgłoszenia upadłości na czas, ponosi solidarną odpowiedzialność za zobowiązania publicznoprawne spółki, wobec niemożności zaspokojenia z majątku spółki.

Sprzeciw wniesiony przez przedsiębiorcę w toku kontroli wymaga merytorycznego rozpoznania bez względu na sporne interpretacje terminu jego wniesienia definiowanego przez organ kontroli bądź stronę. Chybione terminy muszą być oceniane w kontekście rzeczywistego czasu trwania kontroli.

W przypadku zażaleń na postanowienia organu I instancji, siedmiodniowy termin ich rozpatrzenia, określony w art. 59 ust. 9 Prawa przedsiębiorców, biegnie od dnia otrzymania zażalenia przez organ odwoławczy, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Zarząd spółki z o.o., będącej komplementariuszem spółki komandytowej, jest podmiotem uprawnionym do reprezentacji i odpowiedzialnym za przekazanie informacji Rzecznikowi Praw Pacjenta w sprawie stosowania praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku szczepienia ochronnego zgodne jest z prawem i wynika bezpośrednio z ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym. NSA potwierdził, że mechanizmy przymusu są akceptowane w kontekście zdrowia publicznego.

Niedopuszczalne jest wystawienie przez organ egzekucyjny nowych tytułów wykonawczych na te same należności, gdy wcześniej umorzone zostało postępowanie egzekucyjne. Narusza to zasady ochrony praw zobowiązanego oraz przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.