Komisja Nadzoru Finansowego miała podstawę do nałożenia na A. S.A. kary pieniężnej za nieprzestrzeganie przepisów ustawy o biegłych rewidentach, a środek informacyjny podawania nazwy do publicznej wiadomości był proporcjonalny. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną organu, wskazując na brak przesłanek prawnych do wznowienia postępowania o przyznanie pomocy finansowej; potwierdza zasadność wyroku WSA uchylającego decyzję Prezesa ARiMR z powodu niewystarczającego rozważenia dowodów i okoliczności przez organ.

Przewodniczący KRRiT pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej, co stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniając wymierzenie grzywny oraz przyznanie odszkodowania. Organ administracyjny jest zobowiązany wydać postanowienie co do istoty wniosku, poprawiając swoje działanie proceduralne.

Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, poprzez niezrozpatrzenie wniosku organizacji społecznej o wszczęcie postępowania nakładającego karę, dopuścił się rażącej bezczynności, uzasadniając sądową interwencję oraz sankcje finansowe.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o rażącej bezczynności Przewodniczącego KRRiT w rozpoznaniu wniosku o wszczęcie postępowania, uznając, że wymagane było formalne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 31 § 2 kpa; oddala skargę kasacyjną.

Bezczynność organu administracji publicznej w rozpoznaniu żądania organizacji społecznej, wymagająca wydania formalnego rozstrzygnięcia, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające zastosowanie sankcji finansowych.

Postępowanie administracyjne, którego wszczęcie wynika z żądania organizacji społecznej, musi być zakończone formalnym postanowieniem. Bezczynność w tym zakresie, szczególnie rażąca, podlega ocenie sądu administracyjnego, co uzasadnia nałożenie sankcji na organ.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek przekazania dokumentów spoczywa na przedsiębiorcy wyłącznie w kontekście inspekcji i kontroli działalności gospodarczej, na którą udzielono zezwolenia, a nie poza nimi.

W przypadku bezczynności organu administracji publicznej w rozpatrzeniu wniosku organizacji społecznej, sądy administracyjne są uprawnione do uznania takiej bezczynności za rażące naruszenie prawa oraz nałożenia grzywny, gdy naruszenie to skutkuje niezałatwieniem sprawy w terminach ustawowych.

W przypadku wniosku o rozłożenie na raty opłaty podwyższonej, organ powinien dokonać wszechstronnej i szczegółowej oceny przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, uwzględniając indywidualne okoliczności finansowe strony.