Art. 92a ust. 10 u.t.d. nie znajduje zastosowania przy zbiegu deliktów o różnych znamionach prawnych określonych w odrębnych załącznikach ustawy o transporcie drogowym. Podmiot dokonujący przewozu bez wymaganych zezwoleń oraz przewozu pojazdem niespełniającym norm konstrukcyjnych podlega oddzielnym karom.

Osoby przebywające w Polsce są obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym, a brak wskazania w skardze kasacyjnej istotnego wpływu naruszeń procesowych na wynik sprawy skutkuje jej oddaleniem.

Decyzja organu organu I instancji ustalająca opłatę podwyższoną w odniesieniu do kopaliny wydobytej bez koncesji w okresie do 31 grudnia 2020 r. jest zgodna z prawem, a skarga kasacyjna dotycząca przedawnienia i wysokości opłaty jest niezasadna.

Obowiązek szczepień ochronnych ustanowiony na podstawie niekonstytucyjnych komunikatów pozostaje wymagalny do czasu implementacji przepisów zgodnych z wytycznymi wyroku Trybunału Konstytucyjnego, przy zachowaniu ciągłości realizacji celu ochrony zdrowia publicznego.

Grzywna w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania się szczepieniu ochronnemu jest zgodna z ustawą, o ile egzekucja obejmuje obowiązek wynikający bezpośrednio z przepisów prawa. Kontrola sądowa ogranicza się do zgodności z prawem formalnym stosowania środków egzekucyjnych.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z przepisów ustawy i jest egzekwowalny, nawet jeśli uregulowania szczególne dotyczące terminów szczepień zostały zakwestionowane jako niekonstytucyjne. Zarządzanie przymusowe przez grzywny nie jest zbyt uciążliwe.

Sąd I instancji błędnie uznał, że szczegółowa kontrola drogowa w stacji pojazdów narusza art. 129fb p.r.d.; aplikacja tej normy nie wyklucza stacji diagnostycznych jako miejsc kontroli, co uzasadnia uchylenie wyroku WSA i ponowne rozpoznanie sprawy.

Skarga kasacyjna E. GmbH w sprawie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy jest bezzasadna, ponieważ nie wykazano rzeczywistego używania wcześniejszego znaku, a zarzuty proceduralne są nieuzasadnione; decyzja Urzędu Patentowego pozostaje w mocy.

Przewóz okazjonalny pojazdem niespełniającym wymogów konstrukcyjnych kreuje odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Brak licencji i wymaganych dokumentów uprawnia do nałożenia kary pieniężnej.

Stacja kontroli pojazdów spełniająca techniczne wymagania może być uznana za wyznaczony punkt przeprowadzania szczegółowej drogowej kontroli technicznej pojazdu, zgodnie z zasadami określonymi przez dyrektywę 2014/47/UE. Przeprowadzenie takiej kontroli na stacji jest zgodne z prawem, jeśli nadzoruje ją uprawniony inspektor.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując brak naruszenia prawa pacjenta do świadczeń zdrowotnych, stwierdzony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zaskarżone rozstrzygnięcie obejmuje tylko udzielone świadczenie w lutym 2023, nie zaś odstąpienie od leczenia.

Obowiązek szczepień ochronnych, mimo zakwestionowania niektórych przepisów przez TK, pozostaje wymagalny; postanowienia organów wydano zgodnie z prawem na podstawie obowiązujących przepisów.

Na przedsiębiorcy wykonującym przewóz drogowy spoczywa obiektywna odpowiedzialność za przestrzeganie obowiązków i warunków przewozu, brak wpływu na naruszenie musi wynikać z okoliczności nadzwyczajnych. Kontrola nad dokumentacją leży po stronie przedsiębiorcy, mimo zlecania czynności podmiotom zewnętrznym.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA nie znajduje uzasadnienia prawnego i zostaje oddalona, gdyż zarzuty nie zostały dostatecznie skonkretyzowane, a decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za manipulacje tachografem była zasadna.

Skarga kasacyjna P.L. dotycząca uchylenia wyroku WSA w Warszawie została oddalona przez NSA z uwagi na brak wykazania wpływu zarzucanych naruszeń przepisów postępowania na wynik sprawy, co potwierdza legalność nałożenia grzywny w celu przymuszenia do obowiązkowego szczepienia.

Obowiązek szczepień ochronnych przewidziany w ustawie o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych jest egzekwowany administracyjnie, a nałożenie grzywny w celu przymuszenia jest legalne i uzasadnione w świetle prawa.