Uchwała Rady Miasta Rybnika w zakresie regulacji dotyczących dotacji oświatowych przekraczała delegację ustawową, co stanowiło istotne naruszenie prawa, uzasadniając częściowe stwierdzenie jej nieważności.

Działalność oświatowa realizowana przez jednostkę niebędącą przedsiębiorcą nie kwalifikuje się do otrzymania świadczeń na ochronę miejsc pracy zgodnie z art. 15g ustawy o COVID-19, jeśli nie spełnia kryteriów działalności gospodarczej.

Artykuł 153 p.p.s.a. obliguje organy administracji do przestrzegania prawnie wiążących ocen wyrażonych przez sądy administracyjne, także w przypadku rozpoznawania ponownych skarg. Przywilej związania oceną prawną dotyczy zarówno organów sądowych, jak i administracyjnych, a niezastosowanie się do takiej oceny jest podstawą kasacji.

W sprawie dotyczącej przyznania świadczeń z Tarczy Antykryzysowej, przedsiębiorca prowadzący działalność oświatową, która nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, nie ma prawa do tych świadczeń w zakresie pracowników zatrudnionych w tej działalności, zgodnie z stanowiskiem WSA oraz art. 170 ust. 1 Prawa oświatowego.

Ocena projektu przez Zarząd Województwa Wielkopolskiego, naruszająca prawo poprzez nieprawidłowe zastosowanie kryterium merytorycznego nr 14, wymaga uwzględnienia istotności lokalnego oddziaływania projektu, a nie tylko regionalnego potencjału, co skutkuje koniecznością ponownego rozpatrzenia sprawy.

Rzeczywista działalność gospodarcza jest podstawą oceny przeważającej działalności dla potrzeb wsparcia z art. 15gga ustawy COVID-19, niezależnie od formalnych danych w rejestrze REGON.

Umowa o świadczenie usług, której przedmiotem jest przygotowanie i prowadzenie szkoleń, podlega przepisom dotyczącym umów zlecenia, co uzasadnia obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach zdrowotnych.

NSA uchylił wyrok WSA i odrzucił skargę Spółki na podstawie braku wykazania naruszenia interesu prawnego przez uchwałę o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że uchwała Rady Powiatu w Nowym Mieście Lubawskim o pozbawieniu kategorii drogi powiatowej jest zgodna z prawem, spełniając warunki dekategoryzacji, oraz potwierdził, że sporne odcinki nie posiadają cech dróg powiatowych zgodnie z art. 6a ust. 1 u.d.p.

Osoba fizyczna urządza grę hazardową poza kasynem gry bez posiadania koncesji, ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Skarga kasacyjna D.T. na wyrok WSA dotyczący kary za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia jest niezasadna – wyrok WSA zgodny z prawem, prawidłowo oparty na ustaleniach faktycznych, bez podstaw do naruszenia przepisów proceduralnych czy materialnych.

Uchwała organu samorządu terytorialnego dotycząca opłat za usuwanie pojazdów, pozbawiona wystarczającego uzasadnienia oraz nieprzestrzegająca ustawowych kryteriów, podlega stwierdzeniu nieważności w całości.

Podmiot wynajmujący lokal użytkowy, w którym prowadzone są nielegalne gry na automatach, może być uznany za współurządzającego gry hazardowe, podlegając tym samym karze pieniężnej, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, nawet jeśli urządzenia nie są jego własnością.

Umowa cywilnoprawna dotycząca prowadzenia szkoleń, w kontekście podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, uznana jest za umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego o zleceniu. Tym samym, uczestnik podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e u.ś.o.z.).

Umowa zawarta na gruncie art. 627 k.c. uznawana jest za umowę wartościującą na efekt samoistny i weryfikowalny; jednakże brak takich cech konstytutujących rezultatu, kwalifikuje umowę jako świadczenie usług, nie dzieło, co implikuje obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego na mocy art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) u.ś.o.z.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając decyzję o ukaraniu L. Sp.k. za nieprawidłowe, niewidoczne oznakowanie pochodzenia warzyw i owoców, uznając rachunek szkody społecznej i spełnienie wymogów informacyjnych dla konsumentów.

Stwierdzenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu umowy o świadczenie usług wymaga kwalifikacji umowy na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie subiektywnej nomenklatury stron. Zastosowanie przepisów o zleceniu wpływa na podleganie ubezpieczeniom społecznym.

W przypadku poruszania się pojazdami nienormatywnymi, niezależnie od posiadania zezwolenia, można nałożyć odrębną karę administracyjną za brak wymaganej liczby pojazdów pilotujących. Brak zezwolenia nie konsumuje deliktu związanego z naruszeniem przepisów pilotowania.