W sprawie uznania nieważności szwedzkiego prawa jazdy, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza odmowę jego wymiany na polski odpowiednik, z uwagi na niespełnienie przesłanek przewidzianych w art. 14 ust. 1 oraz istnienie negatywnych przeszkód przewidzianych w art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami.

W sprawach dotyczących przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych, ciężar dowodu posiadania gruntu spoczywa na wnioskodawcy, a sądy administracyjne nie są zobowiązane do ustalania posiadania z urzędu, kierując się dowodami przedstawionymi przez strony.

Interes prawny w kontekście art. 28 kpa wymaga oparcia w normie prawnej. Skarżący, nie będąc stroną postępowania z wniosku A.K.-S., nie mógł skutecznie wnosić o jego wznowienie w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zarzuty naruszeń proceduralnych skargi kasacyjnej zostały oddalone jako niezasadne.

W postępowaniu o wznowienie zakończonego decyzją administracyjną postępowania, przymiot strony przyznaje się podmiotowi posiadającemu interes prawny, a nie faktyczny, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania przez osobę, która nie była stroną w postępowaniu głównym.

W postępowaniu administracyjnym stroną postępowania jest podmiot, którego interes prawny, wynikający z normy prawnej, podlega konkretyzacji. Skarżący M.S. nie dysponował takim interesem prawnym, co wykluczało jego status strony w postępowaniu o przyznanie płatności z wniosku innego rolnika.

O ile organy prowadzące postępowanie w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami - na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1268 ze zm.; dalej: u.k.p.) - nie mają prawnej możliwości weryfikacji wydanego orzeczenia lekarskiego pod względem jego treści, o tyle na organach ciąży obowiązek ustalenia, czy przesłane

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o rejestracji pojazdu naruszała prawo z powodu braku homologacji potwierdzonej przez producenta pojazdu. Zmiany konstrukcyjne dokonane przez skarżącego nie spełniły wymogów technicznych ani formalnych.

Osoba nieposiadająca statusu strony w postępowaniu administracyjnym nie może skutecznie domagać się wznowienia postępowania, ani wnieść skargi kasacyjnej, jeśli jej interes nie znajduje umocowania w przepisach prawa materialnego.

NSA uznaje, iż decyzja administracyjna doręczona zastępczo na podstawie art. 44 k.p.a. jest skuteczna, wywołuje skutki prawne, a jej zaskarżenie wymaga formalnego podważenia. Zatrzymanie prawa jazdy w wyniku nieprzedłożenia orzeczenia lekarskiego, po skutecznym doręczeniu decyzji o badaniach, jest prawidłowe.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny z mocy prawa, a jego realizacja musi być zgodna z przepisami konstytucyjnymi; w razie braku szczególnych przeciwwskazań zdrowotnych brak zgłoszonego na czas dziecka na szczepienia uzasadnia nałożenie sankcji administracyjnych.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, wynika wprost z ustawy o zwalczaniu zakażeń, a brak przeciwwskazań medycznych uzasadnia zastosowanie norm egzekucji administracyjnej, niezależnie od wcześniejszej negatywnej oceny konstytucyjności konkretnych przepisów wykonawczych.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny i zgodny z prawem materialnym oraz proceduralnym, pomimo braku dodatkowych zaświadczeń, gdy przeprowadzono badania kwalifikacyjne wykluczające przeciwwskazania zdrowotne.

Dofinansowanie na ochronę miejsc pracy na podstawie art. 15g ustawy COVID-19 nie przysługuje nauczycielom działającym w ramach działalności edukacyjnej, uznanej za niegospodarczą według art. 170 Prawa oświatowego. Rozstrzygnięcie NSA oddala skargę kasacyjną, utrzymując w mocy wykładnię, że dofinansowanie dotyczy jedynie działalności uznanej za gospodarczą.

Osoba prowadząca działalność oświatową, w rozumieniu art. 170 Prawa oświatowego, nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, zatem nie przysługuje jej wsparcie FGŚP na ochronę miejsc pracy w ramach działalności oświatowej.

Skarga kasacyjna jest oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych. Ustalenia faktyczne i prawne przyjęte przez sąd I instancji zostały uznane za zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi postępowania egzekucyjnego.

Skarga na czynność egzekucyjną, z uwagi na zmiany imienia zobowiązanego, jest niezasadna, gdyż nie wykazano naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Zmiana imienia w toku egzekucji nie rzutuje na prawidłowość tytułu wykonawczego.

Uchwała stwierdzająca nieważność postanowień uchwały Rady Miasta Krakowa za wprowadzenie bez podstawy prawnej i wbrew ustawie dodatkowych przesłanek zwrotu dotacji celowej pozostaje w mocy; działania Rady Miasta w zakresie uchwał prawa miejscowego muszą być zgodne z ustawowymi wytycznymi.

Zarządzenie organu wykonawczego gminy, będące aktem prawa miejscowego, które nie zostało opublikowane zgodnie z wymogami, jest sprzeczne z prawem i w efekcie nieważne.

Prowadzenie szkół i przedszkoli nie jest działalnością gospodarczą według Prawa oświatowego, co wyklucza możliwość uznania podmiotu za przedsiębiorcę w zakresie działalności oświatowej i ubiegania się o świadczenia z Tarczy Antykryzysowej.