Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz wyrok WSA były zgodne z prawem. Przewóz realizowany przez aplikację Uber nie spełniał wymogów przewozu okazjonalnego, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej, a argumenty skargi kasacyjnej nie przemawiały za zmianą tego rozstrzygnięcia.

Podmiot prowadzący żłobek i przedszkole nieudowodnienie zgodnego z prawem wydatkowania dotacji stanowi naruszenie przepisów finansowych, uzasadniając żądanie ich zwrotu i sankcje prawne w oparciu o art. 36 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż decyzja organu administracji ustalająca kwotę do zwrotu z tytułu niekwalifikowalnych wydatków winna opierać się na uprzednio dokonanej rzetelnej weryfikacji kwalifikowalności planowanych wydatków, zachowując zasady dobrej administracji oraz uzasadnionych oczekiwań beneficjenta.

Solidarna odpowiedzialność członka zarządu za finansowe zaległości spółki, z tytułu nienależytego wykorzystania środków unijnych, istnieje jeśli nie wykazano właściwego zgłoszenia wniosku o upadłość w wymaganym czasie (art. 116 o.p.). NSA utrzymuje odpowiedzialność wobec niespełnienia przesłanek egzoneracyjnych.

Art. 37at ust. 8 ustawy – Prawo farmaceutyczne nie znajduje zastosowania poza ramami inspekcji i kontroli. Ujęcie przepisu poza tym kontekstem narusza zasady swobody działalności gospodarczej. Postanowienia dotyczące kar za brak dokumentacji są bezpodstawne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż nałożenie kary pieniężnej na M. sp. z o.o. w K. było niezasadne z uwagi na brak podstaw prawnych do stosowania art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego poza postępowaniem kontrolnym, co skutkowało umorzeniem postępowania administracyjnego.

Przewóz osób za pośrednictwem aplikacji Uber, realizowany pojazdem niespełniającym warunków konstrukcyjnych określonych dla przewozu okazjonalnego, nie stanowi przewozu okazjonalnego w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

W przypadku braku inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej niedopuszczalne jest stosowanie art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego jako podstawy do wezwania przedsiębiorcy o przekazanie dokumentów i nałożenia kary pieniężnej za jego niewykonanie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że termin uważa się za zachowany w przypadku nadania wniosku w polskiej placówce pocztowej, na podstawie art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., co oznacza, że regulacja rozporządzenia ARiMR w zakresie daty wpływu do biura nie spełnia wymogów konstytucyjnej delegacji ustawowej.

Art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie stanowi podstawy do zobowiązania przedsiębiorcy do przekazania dokumentów poza kontekstem inspekcji lub kontroli, a sankcje na tej podstawie są bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że złożenie wniosku o dotację bez własnoręcznego podpisu czyni go niekompletnym. Pieczęć z faksymile nie spełnia wymogu podpisu, co uzasadnia odmowę przyznania dotacji.

Skarga kasacyjna G. Sp. z o.o. bezzasadna. Utrzymano w mocy ustalenie o nienależnie pobranych środkach finansowych w wysokości 16.522,25 zł. Prawa materialne i procedur sądowych dochowane. Operat biegłego prawidłowy. Zarzut przedawnienia nieuzasadniony.

Decyzja dotycząca zwrotu dotacji przez A Sp. z o.o. była prawidłowa i zgodna z prawem, ponieważ zajęcia się odbyły, a środki z dotacji oświatowej powinny być wykorzystane wyłącznie na bieżące wydatki związane z kształceniem.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną ZUS, oddalił ją z uwagi na brak przesłanek do jej uwzględnienia, uznając poprawność wyroku WSA w Krakowie co do uwzględnienia wiążących wytycznych prawnych oraz konieczności zastosowania definicji małego przedsiębiorstwa zgodnie z prawem unijnym.

Działanie organu oraz Wyrok Sądu I instancji były zgodne z prawem, nie naruszając obowiązujących przepisów ani wcześniejszych wyroków sądowych; skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Skarżący, wykonując usługę przewozu drogowego, spełniał przesłanki administracyjnego deliktu określonego w ustawie o transporcie drogowym. Nałożona kara pieniężna była zgodna z przepisami, a skarga kasacyjna nie zawierała uzasadnionych podstaw do uwzględnienia.

Wnioski o przyznanie dotacji oświatowej muszą spełniać wymóg podpisu własnoręcznego, a niekompletność dokumentów formalnych skutkuje odmową przyznania dotacji, niezależnie od późniejszego uzupełnienia. Czynności z zakresu udzielania dotacji nie zawsze wymagają zakończenia decyzją administracyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza dopuszczalność wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie nowych dowodów ujawnionych po wydaniu decyzji. Odrzuca zarzuty Grupy Producentów o błędne interpretacje prawa, potwierdzając legalność ograniczenia przyznanej pomocy finansowej i nałożenia kary za wprowadzenie organu w błąd.

Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę zaliczki na poczet rekompensaty z przyczyn merytorycznych winna przybrać formę decyzji administracyjnej, co umożliwia wniesienie odwołania do organu wyższego stopnia.