Nie można uwzględnić skargi przewoźnika na nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy SENT, gdyż organ nie naruszył proceduralnych ani materialnoprawnych przesłanek oceny interesu publicznego i zasady proporcjonalności, co skutkowało zasadnym uchyleniem wyroku WSA.

Ostateczne orzeczenia lekarskie stwierdzające przeciwwskazania zdrowotne, jako dokumenty urzędowe, nie podlegają weryfikacji przez organy administracyjne czy sądy w zakresie istotnej mocy dowodowej, a ich kwestionowanie możliwe jest wyłącznie w przewidzianej procedurze ustawowej.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości o uchybieniu terminu zażalenia była niezasadna, gdyż zażalenie na rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nie przysługiwało. Skarga kasacyjna Ministra oddalona, naruszenia przepisów procesowych nie stwierdzono.

Uchwała Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej o powołaniu komisji w celu wydania opinii o przygotowaniu zawodowym lekarza jest zgodna z przepisami ustawy o zawodach lekarza i nie narusza zasady domniemania niewinności; wyrok WSA utrzymujący powyższą uchwałę w mocy jest prawidłowy.

Wymóg samodzielnej oceny merytorycznej przez sąd administracyjny skargi na czynność organu, obejmującej krytyczną weryfikację logicznego i prawnego uzasadnienia decyzji administracyjnej oraz zasad równego traktowania podmiotów przez organ.

Naczelny Sąd Administracyjny słusznie oddalił skargę kasacyjną ARiMR, podtrzymując obowiązek dwukrotnego wezwania do uzupełnienia wniosków o pomoc, zgodnie z § 15 rozporządzenia wykonawczego, uznając, że przepisy te nie zostały uchylone i miały zastosowanie w pełnym zakresie.

Obowiązek poddania małoletniego osoby szczepieniu ochronnemu jest zgodny z prawem i wymagalny z mocy przepisów krajowych, niezależnie od zgody jego opiekunów prawnych, o ile brak przeciwwskazań lekarskich. Poprawność przeprowadzonych badań kwalifikacyjnych i brak prawnych przeciwwskazań potwierdzają ważność egzekwowanego obowiązku.

Brak rękojmi należytego wykonywania zawodu radcy prawnego wynika z dotychczasowego zachowania kandydata, które podważa jego zaufanie i nieskazitelny charakter wymagany dla wykonywania zawodu zaufania publicznego, nawet po zatarciu skazania.

Uchylenie decyzji o zwolnieniu biegłego z uwagi na naruszenie obowiązku wysłuchania biegłego przed podjęciem decyzji przez organy, stanowi kwalifikowaną wadę procesową wpływającą na prawne skutki postępowania.

Na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy SENT, odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej może nastąpić wyłącznie w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podmiotu lub interesem publicznym, przy czym każde z tych pojęć wymaga indywidualnej analizy uwzględniającej cały kontekst faktyczny, w szczególności z zastosowaniem zasady proporcjonalności.

Odmowa przyznania pomocy finansowej współwnioskującym osobom na realizację inwestycji trwale związanej z gruntem, ze względu na wykluczenie przewidziane w rozporządzeniu krajowym, jest niezgodna z prawem unijnym, zwłaszcza z rozporządzeniem nr 1305/2013, które wspiera grupy producentów.

Dla przyznania pomocy w ramach PROW nie można ograniczać definicji maszyny nowej wyłącznie przez pryzmat jej rejestracji. Decydujące znaczenie ma użyteczność maszyny w osiągnięciu celów wsparcia - modernizacji i unowocześnienia gospodarstw.

Podpis nieczytelny w rozumieniu art. 26 ust. 3 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych nie spełnia warunków udziału w zajęciach; dotacja pobrana w nadmiernym rozmiarze poprzez nieczytelne podpisy podlega zwrotowi wraz z odsetkami.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego obowiązuje wyłącznie w kontekście inspekcji i kontroli. Organ administracji nie może szeroko interpretować tego przepisu w kierunku nałożenia kary pieniężnej poza tymi kontekstami, tj. w postępowaniach dotyczących progów antykoncentracyjnych.

Wyrok NSA potwierdza, że ocena merytoryczna projektu w zakresie przygotowania finansowo-organizacyjnego Fundacji była prawidłowa, a wymogi dotyczące wykazania zdolności finansowej należy interpretować jako wymagające wiarygodnych potwierdzeń. Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na brak podstaw do uwzględnienia zarzutu nieprawidłowego zastosowania przepisów.

Umorzenie należności składkowych na ubezpieczenia społeczne, jako środek wyjątkowy, wymaga wykazania przez zobowiązanego istnienia przesłanek nieściągalności lub wyjątkowych sytuacji życiowych. Ich brak usprawiedliwia odmowę umorzenia, zgodnie z zasadami uznania administracyjnego.