W przypadku stwierdzenia uchybień podczas badań technicznych pojazdów, na mocy art. 84 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, starosta ma obowiązek cofnięcia uprawnień diagnostycznych. Brak jest możliwości odstąpienia od sankcji, niezależnie od subiektywnych okoliczności sprawy.

Organizacja społeczna nie wykazała wystarczającego związku symbolicznego celów statutowych z żądaniem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych. Interes społeczny nie znalazł uzasadnienia w kontekście przepisów art. 31 § 1 k.p.a.

Oznaczenie środka spożywczego, które nie uwzględnia rzeczywistego procesu produkcji i zmian fizykochemicznych składnika, tj. "kaszki kukurydzianej" jako "kukurydzy", jest sprzeczne z przepisami o jakości handlowej, w szczególności z art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1169/2011, i uzasadnia odwołanie decyzji sądu I instancji oraz nałożenie kary.

W przypadku rażącego naruszenia warunków koncesji, organ koncesyjny obowiązany jest cofnąć koncesję, co znajduje uzasadnienie w zakresie istotnych naruszeń przepisów ustawy o ochronie osób i mienia. Zatrudnianie przez przedsiębiorstwo ochroniarskie osoby skazanej za przestępstwa umyślne kwalifikuje się jako podstawa do cofnięcia koncesji.

Użycie przymiotnika "wiejski" w nazwie produktu nie narusza przepisów o jakości handlowej żywności, jeśli konsumenci są świadomi charakteru i składu produktu, nawet gdy ten jest odpieczonym półproduktem, zatem zalecenia pokontrolne Inspektora były niezasadne.

Postępowanie dotyczące nałożenia kary pieniężnej za naruszenia ustawy SENT nie podlega ograniczeniom czasowym przewidzianym w art. 165b Ordynacji podatkowej, a kara pieniężna nałożona z tytułu naruszenia tej ustawy jest uzasadniona jej autonomicznymi regulacjami proceduralnymi i materialnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że uchybienie terminu załatwienia sprawy przez organ, w sytuacji prawem określonym obowiązku zakończenia postępowania rozstrzygnięciem, stanowi bezczynność, którą należy uwzględnić jako podstawę do skargi administracyjnej.

Złożenie zarzutów na obowiązek szczepień ochronnych oraz postępowanie egzekucyjne nie znalazło usprawiedliwienia prawnego w świetle obowiązujących przepisów, a wyrok TK z dnia 9 maja 2023 r. nie znosi obowiązku szczepień, lecz jedynie modyfikuje formę jego nakładania.

Odbycie szkolenia nie skutkuje zmniejszeniem liczby punktów karnych, gdy przed jego rozpoczęciem kierowca przekroczył 24 punkty. Organy administracji nie mają kompetencji do weryfikacji wpisów w ewidencji punktów karnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że przepisy rozporządzenia o przyznawaniu pomocy finansowej pozostają w mocy, nie uchylone przez ustawę zmieniającą z 2021 r., i winny być stosowane przez ARiMR.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika za niewykonanie obowiązków z ustawy SENT, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności oraz jej prewencyjny cel. Stanowisko to adekwatnie oddaje wymogi prawa oraz interes publiczny.

Zasady oceniania egzaminów radcowskich przez komisję egzaminacyjną sądową podlegają ocenie sądowej tylko pod kątem zgodności z prawem, a nie ocenie merytorycznej pracy. Skarga musi wskazywać konkretne naruszenia procedur prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uchylił uchwałę Komisji II stopnia, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przy ocenie egzaminu radcowskiego. Wskazano na konieczność uwzględnienia postępowania uproszczonego zgodnie z obowiązującym prawem.

Zgłoszenie w systemie SENT nieprawidłowych danych dotyczących miejsca rozpoczęcia przewozu towarów stanowi naruszenie ustawy SENT podlegające karze pieniężnej, której nałożenie jest zgodne z zasadą proporcjonalności i prewencyjnym celem ustawy, a odstąpienie od kary wymaga wykazania ważnego interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję w sprawie ustalenia nienależnie pobranej płatności z powodu istotnych uchybień w ocenie dowodu z opinii biegłego, wskazując na konieczność rzetelnej analizy zgodnej z przepisami prawa.

Grunty nabyte przez męża skarżącej, z uwagi na brak dowodów na ich związek z majątkiem wspólnym małżonków, oraz stan zagospodarowania tych gruntów niezgodny z biznesplanem, nie mogą prowadzić do przyjęcia, że skarżąca spełniła warunki umowy pomocowej. NSA uznał decyzję odmowy wypłaty środków przez ARiMR za prawidłową.

Dokonanie wpisu działalności gospodarczej w KRS nie jest koniecznym i wystarczającym warunkiem do uzyskania wsparcia finansowego; należy zagwarantować możliwość wykazania faktycznego wykonywania działalności wymaganej dla uzyskania wsparcia poprzez inne środki dowodowe.

Brak zasadności skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej przyznania i wyliczenia płatności ekologicznej nie jest wystarczającym powodem do jej uwzględnienia, jeśli nie wykazuje istotnych błędów w zastosowaniu prawa materialnego ani proceduralnego wpływającego na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za niezasadną, potwierdził, że niewypełnienie formalnych i dowodowych wymogów przy ubieganiu się o pomoc finansową stanowi podstawę do odmowy jej przyznania, a zarzuty proceduralne muszą być konkretnie uzasadnione i mieć wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do postępowań kar pieniężnych za naruszenia w systemie monitorowania przewozu towarów wrażliwych, co uchyla wymóg wszczęcia takiego postępowania w ciągu 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej.

W niewykonaniu obowiązku przekazywania danych geolokalizacyjnych przez przewoźnika, określonego w art. 10a ust. 1 ustawy o systemie monitorowania drogowego towarów, rodzi konieczność nałożenia kary pieniężnej, nawet gdy brak spowodowany jest niesprawnością sprzętu.

Zakaz pełnienia funkcji kierowniczych w jednostkach organizacyjnych ochrony zdrowia stanowi ograniczenie wykonywania zawodu lekarza, które należy ujawniać w rejestrze prowadzonym przez Okręgową Radę Lekarską.

Uchwała samorządu zawodowego radców prawnych w przedmiocie składek członkowskich ma charakter cywilnoprawny, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, a skarga kasacyjna oddala uchwałę WSA uznającą takie sprawy za administracyjne.