Ocena projektu dotyczącego dofinansowania w ramach programu FEnIKS 2021-2027 została przeprowadzona w sposób naruszający zasady przejrzystości i rzetelności, co skutkowało koniecznością ponownego rozpatrzenia przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Podmiot prowadzący aptekę musi przez cały czas dawać rękojmię należytego jej prowadzenia. Skazanie wspólnika spółki jawnej za przestępstwo narusza tę rękojmię i może skutkować cofnięciem zezwolenia.
Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. i § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia z 2017 r. jest nieważna z mocy prawa. NSA oddalił skargę kasacyjną, przychylając się do uznania za zgodne z prawem unieważnienie decyzji o rejestracji.
Decyzję o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia oraz art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. należy uznać za nieważną z uwagi na brak wymaganych dokumentów homologacyjnych potwierdzających zgodność po modyfikacjach konstrukcyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził tę ocenę.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok i decyzję organu administracyjnego z powodu niewystarczającej dokumentacji oraz błędów proceduralnych. Zobowiązano organy do ponownego rozpoznania sprawy i uzupełnienia brakujących dokumentów oraz materiału dowodowego, celem dokładnego ustalenia stanu faktycznego i rozważenia zgłoszonych zarzutów.
PARP było uprawnione do wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania decyzji deklaratoryjnej o zwrocie środków unijnych wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem wobec zobowiązań po ogłoszeniu upadłości spółki. Wierzytelności te uznano za należące do masy upadłości, zgodnie z art. 207 ust. 1 u.f.p.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu w wyniku rażącego naruszenia prawa była prawidłowa, gdyż zmieniono dopuszczalną masę całkowitą bez zgody producenta, co naruszało art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 wspomnianego rozporządzenia.
Postępowanie sądowo-administracyjne jest nieważne, gdy strona została pozbawiona możliwości obrony swych praw, co skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania celem zagwarantowania pełnego udziału wszystkich stron.
Sąd uznał, że skarga kasacyjna była nieuzasadniona, i potwierdził legalność odmowy pomocy na zalesianie, powołując się na brak usprawiedliwionej podstawy prawnej do odmiennych ustaleń faktycznych i prawnych oraz braku naruszenia przez WSA i organ prawa materialnego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej spółki, uznając legalność działań organów administracyjnych ustalających nienależne pobranie płatności mimo wcześniejszych decyzji przyznających świadczenia, nie naruszając zasady ne bis in idem.
NSA uznał, że PARP miała uprawnienie do skierowania projektu do ponownej oceny w ramach dostępnych kryteriów, jeśli wynikało to z okoliczności mogących negatywnie wpłynąć na wynik wcześniejszej oceny wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zaniedbania sądu I instancji w sferze uzasadnienia wyroku, w kontekście braku jego instancyjnej kontroli, uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku WSA, korzystając z podstawy art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Rejestracja pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne, podlega unieważnieniu na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Odmowa udzielenia prawa ochronnego na znak "AF ART FITNESS" została uznana za zasadną z uwagi na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd ze względu na jego znaczne podobieństwo do renomowanego znaku "4F" oraz działanie zgłaszającego w złej wierze.
Uchwała Rady Powiatu Puckiego odrzucająca skargę, jako sprzeczna z prawem z powodu braku zasady wyczerpującego uzasadnienia oraz pouczenia, podlegała stwierdzeniu nieważności. Wymogi formalne określone w art. 238 § 1 KPA muszą być spełnione w każdej uchwale o załatwieniu skargi.
NSA uchyla wyrok WSA i stwierdza nieważność decyzji o zwrocie dotacji, w związku z naruszeniem tożsamości podmiotowej strony, skutkującym rażącym naruszeniem prawa.
Znak towarowy "ELECTRO" nie wykazuje wystarczającej zdolności odróżniającej oraz wykazuje elementy opisowe, uniemożliwiające jego rejestrację dla zgłoszonych usług i towarów ze względu na brak indywidualizującej cechy oraz funkcję jedynie deskryptywną zgodnie z art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej.