W przypadku nieuregulowanych przez spółkę kar pieniężnych, za które odpowiedzialność wskutek bezskutecznej egzekucji z majątku spółki przenosi się na członków zarządu, ci ostatni mogą ponosić solidarną odpowiedzialność, o ile nie wykażą braku winy w niestosownym zgłoszeniu wniosku o upadłość lub restrukturyzację.

Oddalenie skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. przez NSA, podtrzymujące decyzję o karze za naruszenia w przewozie drogowym, jako przewóz okazjonalny niezgodny z wymogami dla taksówek.

Transport drogowy rzeczy, aby być uznany za niezarobkowy przewóz na potrzeby własne, musi spełniać warunki określone w art. 4 pkt 4 u.t.d., w tym dotyczące własności rzeczy w momencie przejazdu. Brak spełnienia któregokolwiek z tych warunków, jak brak odpowiednich dokumentów, skutkuje koniecznością posiadania licencji i uprawnia do nałożenia kary.

Informacja Prezesa o wyniku konkursu na stanowisko referendarza sądowego ma charakter władczy i podlega sądowej kontroli administracyjnej jedynie w zakresie legalności czynności administracyjnych Prezesa, nie zaś w zakresie oceny merytorycznej prac konkursowych.

Przepisy dotyczące odpowiedzialności za naruszenia w transporcie drogowym regulowane art. 92c ustawy o transporcie drogowym wyłączają stosowanie art. 189f k.p.a. w postępowaniach dotyczących nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.

Nałożenie kary pieniężnej na podmiot naruszający przepisy o transporcie drogowym nie podlega miarkowaniu na podstawie działu IVa k.p.a., gdyż regulacje ustawy o transporcie drogowym mają charakter szczególny i wyłączają stosowanie przepisów ogólnych k.p.a.

Kara pieniężna za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nałożona zgodnie z prawem, brak podstaw do zastosowania przesłanek wyłączających odpowiedzialność podmiotu gospodarczego.

Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę zaliczki rekompensaty z przyczyn merytorycznych, bez braków formalnych, winna być wydana w formie decyzji administracyjnej, co daje prawo do jej zaskarżenia. Skarga kasacyjna Ministra oddalona.

Skarga kasacyjna C. S.A. w K. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty skargi kasacyjnej za bezzasadne, podtrzymując prawidłowość oceny prawnej przyjętej przez WSA.

Członek zarządu spółki, który nie złożył w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości, ponosi solidarną odpowiedzialność za nieprawidłowo wykorzystane środki unijne; w przypadku niezgłoszenia takiego wniosku ważne są ustalenia organów administracyjnych, które sąd potwierdza jako prawidłowe.

Odmowa zwrotu cła na zasadzie słuszności jest prawidłowa, gdyż autonomiczne decyzje biznesowe skarżącego w odniesieniu do zmieniających się okoliczności rynkowych, jak działania wojenne, nie spełniają przesłanek szczególnych okoliczności przewidzianych w art. 120 UKC.

Skarga kasacyjna A S.A. dotycząca zwrotu należności celnych została oddalona, gdyż nie wykazano zaistnienia 'szczególnych okoliczności' uzasadniających zwrot cła na zasadzie słuszności według art. 120 UKC. Decyzje organów skarbowych i sądu I instancji pozostają w mocy.

Dofinansowanie z tytułu wzrostu cen energii elektrycznej przysługuje tylko, gdy wystąpił faktyczny wzrost cen. Brak wzrostu wyklucza prawo do dofinansowania, nawet jeśli okres wskazany we wniosku mieści się w ustawowo określonym zakresie.