Nabycie użytkowania wieczystego z mocy prawa na podstawie art. 200 ust. 1 u.g.n. wymaga spełnienia przesłanek potwierdzenia całkowitego usytuowania budynku na gruncie, co nie może naruszać praw osób trzecich, a brak spełnienia tych przesłanek uniemożliwia ustanowienie użytkowania wieczystego.

Wykonywanie przewozu drogowego, podlegającego uregulowaniom ustawy o transporcie drogowym, wymaga posiadania odpowiedniej licencji, nawet jeśli przewóz jest realizowany okazjonalnie i pozornie bez formalnej działalności gospodarczej. Niedopełnienie obowiązku licencji skutkuje nałożeniem sankcji administracyjnej.

Postępowanie karno-skarbowe wszczęte przeciwko Skarżącemu nie miało charakteru instrumentalnego. W tej sytuacji bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych został zawieszony zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co pozwala na dalsze prowadzenie postępowań podatkowych.

Działalność spółki komunalnej, która realizuje zadania użyteczności publicznej na rzecz gminy, nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu Prawa przedsiębiorców, co wyklucza opodatkowanie nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą.

Uchybienie sądu pierwszej instancji polegające na niewłaściwej ocenie dowodów w kontekście przesłanki niewypłacalności jako podstawy odpowiedzialności, skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA.

Działania polegające na testowaniu i doskonaleniu technologii opracowanej w ramach wcześniejszych etapów projektu, które mają na celu uruchomienie produkcji, nie stanowią działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów o uldze B+R i nie uzasadniają kwalifikacji związanych z nimi kosztów jako kwalifikowane.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, a egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna.

Kompetencja gminy do nieprzeznaczania nieruchomości na cele mieszkaniowe uzasadniona jest przewagą istniejących terenów budowlanych, co wymaga jednak dokładnej i prawidłowej oceny zapotrzebowania oraz wykonania bilansu terenów pod zabudowę.

NSA stwierdził, że wierzyciel podmiotu objętego sankcjami, na mocy unijnego rozporządzenia, posiada interes prawny w wystąpieniu z wnioskiem o zwolnienie zamrożonych środków finansowych związanych z umowami zawartymi przed nałożeniem sankcji.

Skarga kasacyjna spółki R. sp. z o.o. została oddalona, gdyż ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego oraz sankcji podatkowej przez organy podatkowe było uzasadnione świadomym naruszeniem przepisów dotyczących VAT w związku z nierynkowym ustalaniem cen w transakcjach z podmiotami powiązanymi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej była zgodna z prawem, a zarzuty dotyczące nieprawidłowości składu sądu i dwuinstancyjności nie zostały potwierdzone.

Interpretacyjne uzasadnienie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej wymaga realnego wykorzystania postępowania karnego skarbowego nie tylko jako formalnego aktu zawieszenia biegu przedawnienia. NSA potwierdził, że spełnienie przesłanek proceduralnych jest kluczowe, ale zalecenia wyroków muszą być uwzględniane przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu z rażącym naruszeniem prawa oraz nieuprawnioną zmianą masy całkowitej bez zgody producenta jest nieważna, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

NSA potwierdził, że wprowadzenie zakazu zabudowy kubaturowej na terenie rolniczym bez należytego uzasadnienia stanowi przekroczenie granic władztwa planistycznego, naruszając zasadę proporcjonalności i nie uzasadniając ograniczenia prawa własności.

Sytuacja materialna i życiowa beneficjenta pomocy społecznej, zwłaszcza trwała niezdolność do pracy, mogą uzasadniać umorzenie długu z tytułu nienależnie pobranego świadczenia, pod warunkiem, że wymagają tego szczególne okoliczności życiowe, które należy ponownie ocenić w kontekście art. 104 ust. 4 u.p.s.

Nieuzasadnione jest dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania administracyjnego, gdy cele statutowe są zbyt ogólnikowe, a jej działania służą ochronie interesów indywidualnych, nie społecznych; brak interesu społecznego wyklucza wsparcie żądania wszczęcia postępowania.

Przedmiotowy pojazd jest odpadem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach. Międzynarodowe przemieszczenie odpadu uznaje się za legalne, gdy spełnione są odpowiednie wymogi prawne, a samo pozbycie się definitywnie determinuje klasyfikację jako odpadu.