Uchylono wyrok WSA w Opolu z dnia 11 maja 2023 r., przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Stwierdzono, że decyzja GITD została wydana zgodnie z prawem, a zapewnienia urzędników nie zwalniają z obowiązku posiadania zezwolenia.

Wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wpływa na konieczność zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi z uwagi na brak prejudycjalności tego wyroku.

Sąd kasacyjny podtrzymał decyzje wojewódzkiego sądu administracyjnego. NSA stwierdził, że nałożenie obowiązku szczepień ochronnych i zastosowanie grzywny mieści się w ramach ustawowych uprawnień organów administracji sanitarnej. Zarzuty o niewłaściwości formalnej procedur egzekucyjnych i przymuszających stosowanych przez organy zostały uznane za bezzasadne.

Chorobę zawodową można uznać na podstawie wykazu chorób zawodowych, gdy warunki pracy z wysokim prawdopodobieństwem wskazują na zawodową etiologię schorzenia, a ocena warunków zawodowych i orzeczenie lekarskie wspierają tę konkluzję. Brak dowodów na inne przyczyny wyklucza obalenie domniemania takiego związku.

Dopuszczalne jest nałożenie dodatkowych zobowiązań podatkowych na podatnika po korekcie nierzetelnych faktur, bez potrzeby szczegółowej oceny ich rzetelności przez organ, jeśli korekta była dobrowolna i niekontestowana przez podatnika podczas postępowania kontrolnego.

Samodzielnym lokalem mieszkalnym nie jest pomieszczenie, które, mimo trwałego wydzielenia, nie posiada niezależnych pomieszczeń pomocniczych, takich jak kuchnia czy łazienka, w sposób umożliwiający samodzielne zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych.

Umorzenie postępowania dotyczącego naruszenia przepisów rozporządzenia (WE) nr 261/2004 przez Prezesa ULC bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego jest niezgodne z prawem, co obliguje do rozpatrzenia sprawy co do meritum naruszenia i nałożenia ewentualnych sankcji.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem przepisów o homologacji i rejestracji, tj. bez wymaganych oświadczeń od producenta, jest nieważna. Sąd potwierdził zgodność tej konkluzji z wymogami prawa o ruchu drogowym i właściwymi rozporządzeniami.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku postępowania o przyznanie płatności ekologicznych, ciężar dowodowy spoczywa na stronach; brak naruszenia zasad procesowych i materialnych przez organy administracyjne oraz WSA w Szczecinie uzasadniał oddalenie skargi kasacyjnej M.S. jako pozbawionej podstaw.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, gdy skarżący nie posiada interesu prawnego, wynikającego z normy prawnej, który uprawniałby do działania jako strona w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wznowienia postępowania ostatecznego.

NSA potwierdził nieważność decyzji rejestracyjnej pojazdu, wskazując na rażące naruszenie § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia w zw. z art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. Zmiany konstrukcyjne wymagały homologacji, której brak uzasadniał unieważnienie rejestracji.

W postępowaniu administracyjnym stroną jest wyłącznie podmiot, którego interes prawny znajduje oparcie w normie prawnej, co wyklucza uznanie posiadacza interesu faktycznego za stronę w kontekście art. 28 k.p.a. Brak statusu strony wyklucza możliwość domagania się wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Stwierdzenie nieważności miejscowego planu zagospodarowania dla działki pod zieleń izolacyjną było zasadne. Zastosowanie planu wymaga uwzględnienia indywidualnych warunków terenowych i proporcjonalności ograniczeń, co w tym przypadku nie zostało spełnione.

Postępowanie administracyjne wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia tej decyzji ulega umorzeniu z mocy prawa na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r., co jest zgodne z zasadami bezpieczeństwa prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, iż organy administracyjne, działając zgodnie z art. 237 ustawy – Prawo ochrony środowiska, mogą nałożyć obowiązek sporządzenia przeglądu ekologicznego w sytuacji, gdy działalność podmiotu wskazuje na możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko, nawet bez bezpośredniego stwierdzenia takiego oddziaływania.