Uchybienie sądu pierwszej instancji polegające na niewłaściwej ocenie dowodów w kontekście przesłanki niewypłacalności jako podstawy odpowiedzialności, skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przekształcenie przeznaczenia działek skarżących ze względu na potrzeby rozwojowe Gminy Kosakowo było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w tym z zasadami planowania przestrzennego, i nie stanowiło naruszenia interesu prawnego skarżących.

Termin 65 dni na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z art. 35 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego, biegnie od daty złożenia wniosku, niezależnie od jego braków formalnych, zaś problemy wewnętrzne organu nie uzasadniają opóźnień.

Domek holenderski posadowiony na betonowych bloczkach nie jest obiektem budowlanym trwale związanym z gruntem w rozumieniu Prawa budowlanego. Jest to tymczasowy obiekt budowlany, niewymagający pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia, co nie zostało dokonane.

Decyzja nakazująca rozbiórkę samowolnie wybudowanego obiektu tworzy prawa dla stron postępowania. Przesłanki z art. 154 k.p.a. nie są spełnione, co wyklucza możliwość uchylenia takiej decyzji.

Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest uzasadnione, gdy prawomocność wyroków uchylających decyzje lokalizacyjne nie została potwierdzona. Podstawą do wznowienia postępowania nie może być oparta na przesłance art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., jeśli uchylenie nie jest prawomocne.

Zaskarżone powołanie sędziów nie narusza standardów niezawisłości sądowej, a wcześniejsze uchybienia proceduralne nie wpływają na prawomocność postępowania. Skarga kasacyjna została oddalona.

Przekroczenie przez Starostę Kieleckiego terminu 65 dni na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, przy czym trudności organizacyjne i wzmożona ilość wniosków nie mogą być traktowane jako przyczyny niezależne od organu wyłączające jego odpowiedzialność.

Skargę kasacyjną oddala się w całości, gdyż zarzuty strony skarżącej dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych oraz materialnych nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, a skład orzekający sądu działał zgodnie z prawem.

Działania polegające na testowaniu i doskonaleniu technologii opracowanej w ramach wcześniejszych etapów projektu, które mają na celu uruchomienie produkcji, nie stanowią działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu przepisów o uldze B+R i nie uzasadniają kwalifikacji związanych z nimi kosztów jako kwalifikowane.

Przesłanki wznowienia postępowania według art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej podlegają ścisłej wykładni. Nowe dowody lub okoliczności muszą być nieznane organowi podatkowemu w dniu wydania decyzji ostatecznej, co nie miało miejsca w obecnej sprawie.

Oddalenie skargi kasacyjnej M. T. przez NSA z powodu braku zasadności zarzutów, nie stwierdzając naruszeń proceduralnych lub materialnych wymagających wyeliminowania decyzji organów podatkowych z obrotu prawnego.

Zarządzenie pokontrolne wydane przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska spełniało wymogi prawne. Kontrola interwencyjna może obejmować szerokie spektrum działań związanych z ochroną środowiska, a spółka nie dostarczyła wystarczających dowodów na przestrzeganie przepisów w zakresie gospodarki odpadami.

Przedmiotowy pojazd jest odpadem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach. Międzynarodowe przemieszczenie odpadu uznaje się za legalne, gdy spełnione są odpowiednie wymogi prawne, a samo pozbycie się definitywnie determinuje klasyfikację jako odpadu.

Nieuzasadnione jest dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania administracyjnego, gdy cele statutowe są zbyt ogólnikowe, a jej działania służą ochronie interesów indywidualnych, nie społecznych; brak interesu społecznego wyklucza wsparcie żądania wszczęcia postępowania.