Transakcje między Z.R. a łotewską spółką stanowiły eksport, gdyż dostawa kończyła się poza UE, co wymaga zastosowania stawki 0% VAT. Wątpliwości subsumcyjne organy prawidłowo rozstrzygnęły bez potrzeby stosowania zasady in dubio pro tributario.

Działania pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym są skutkami prawnymi przypisanymi stronie. Użycie podrobionego dokumentu przez pełnomocnika uzasadnia odmowę zezwolenia na pobyt czasowy, zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o cudzoziemcach.

W przypadku wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji po upływie trzydziestu lat od jej doręczenia prawo przewiduje umorzenie postępowania z mocy prawa, co wyklucza rozstrzygnięcie merytoryczne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zasadność kary pieniężnej nałożonej na spółkę za wnioskowanie o nienależną refundację wywozową. Sąd potwierdził skuteczność działań administracyjnych opartych na unijnych regulacjach dotyczących kontroli pochodzenia produktów rolnych.

RZI posiada status strony postępowania administracyjnego o wznowienie i wstrzymanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a przedstawione dowody nie uzasadniają wznowienia postępowania, gdyż nowe okoliczności nie istniały w chwili wydania ostatecznej decyzji.

Ponaglenie złożone przed upływem terminu na załatwienie sprawy jest skuteczne dla dopuszczalności skargi na bezczynność na gruncie ustawy p.p.s.a., a obciążenie organu nadzwyczajną liczbą spraw nie zwalnia z oceny bezczynności.

Skarga kasacyjna Wojewody Śląskiego od wyroku WSA w Gliwicach oddalona; przepisy ustawy o pomocy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, a ograniczenia prawne do 30 czerwca 2024 r. były uzasadnione. Potwierdzono bezczynność organu po tej dacie.

W sytuacji zastosowania ogólnych terminów wynikających ze specustawy ukraińskiej do cudzoziemców, niezależnie od obywatelstwa, nie można mówić o bezczynności organu, jeśli terminy te są respektowane do czasu ich przedłużenia, które jest nieproporcjonalne po wygaśnięciu nadzwyczajnych okoliczności.

Wykonawca robót budowlanych, na podstawie umowy cywilnoprawnej, nie nabywa interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym dot. rozbiórki obiektu budowlanego; odmowa wznowienia postępowania administracyjnego zasadna wobec braku przymiotu strony.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej w zakresie zarzutów proceduralnych i materialnych dotyczących ustalenia warunków zabudowy, uznając działania orzekających organów za prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że nawozy produkowane przez skarżącego nie kwalifikują się do obniżonej stawki VAT z uwagi na to, że nie mieszczą się w klasyfikacji zawartej w załączniku nr 3 do ustawy o VAT.

Przedłużanie postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE ponad termin 30 czerwca 2024 roku, z uwzględnieniem nadzwyczajnych okoliczności, nie wyłącza możliwości uznania działania organu za bezczynność z rażącym naruszeniem prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzje organu podatkowego dotyczące odsetek od niezapłaconych na czas zaliczek na podatek dochodowy są zgodne z prawem, a pobór tych odsetek wynika z przepisów Ordynacji podatkowej i nie naruszają praw skarżącego.

Zakaz zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, naruszający zasadę proporcjonalności, nie jest zgodny z prawem, jeśli nie istnieją przesłanki uzasadniające takie ograniczenia w stosunku do obowiązujących przepisów ochrony przyrody i krajobrazu.

Brak podstaw do stwierdzenia bezczynności Burmistrza w kontekście realizacji żądania udostępnienia informacji publicznej, jeśli organ nie posiada dokumentów, a udzielenie informacji wymagałoby ich wytworzenia.

Brak rozpoczęcia prac w ciągu 7 lat od ostateczności decyzji o wywłaszczeniu zgodnie z art. 137 ust. 1 u.g.n. stanowi podstawę do zwrotu nieruchomości, nawet przy podjęciu działań projektowych niezwiązanych z fizycznym zagospodarowaniem terenu.

Zobowiązanie do zwrotu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem ciąży na podmiocie prowadzącym placówkę w momencie powstania zobowiązania. Zmiana organu prowadzącego nie wpływa na odpowiedzialność za zwrot dotacji.

Przesłanka 'korzystnego uzupełnienia sieci przedszkolnej' wymaga rzeczywistego zapotrzebowania na nowe miejsca w przedszkolach. Liczba wolnych miejsc w istniejącej infrastrukturze determinuje zasadność wniosku o rozszerzenie sieci, co uzasadnia odmowę przy braku takiego zapotrzebowania.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów procesowych i materialnoprawnych podniesionych przez skarżącą, a decyzja o nałożeniu kary za nienależną refundację wywozową uznana za prawidłową.

NSA uznał, że odpowiedzialność za zwrot dotacji pobranej nienależnie spoczywa na podmiocie, który ją przyjął i zarządzał w czasie jej nieprawidłowego wydatkowania. Brak podstaw prawnych do przeniesienia zobowiązania na nowy organ prowadzący placówkę.

W przypadku naruszenia ochrony danych osobowych przez ich administratora poprzez utratę dokumentacji zawierającej dane takie jak PESEL, adres zameldowania i inne szczegółowe dane osobowe, obowiązkiem administratora jest zgłoszenie naruszenia odpowiedniemu organowi nadzorczemu oraz powiadomienie osób, których dane dotyczą, o ryzyku naruszenia ich praw i wolności zgodnie z art. 33 i art. 34 RODO.