NSA stwierdził nieważność decyzji administracyjnych dotyczących zwrotu dotacji edukacyjnej, kierowanych do podmiotu niebędącego prawidłową stroną postępowania administracyjnego, co skutkuje umorzeniem postępowania.
W przypadku wznowienia postępowania na skutek nowych dowodów, organ administracyjny ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz poinformowania strony o jej prawach, a zaniechania w tym zakresie uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji.
NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję ARiMR z powodu błędnej wykładni ustaleń co do powiązań przedsiębiorstwa, naruszającej kryteria samodzielności przedsiębiorstw w świetle unijnych przepisów pomocy.
Karę pieniężną za nielegalne zajęcie pasa drogowego ponosi podmiot faktycznie korzystający z nieruchomości, a przepisy Ordynacji podatkowej nie mają zastosowania do przedawnienia zobowiązań z tytułu administracyjnych kar pieniężnych.
Instytucja umorzenia zaległości podatkowej na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nawet w razie wystąpienia przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego organ podatkowy nie jest zobligowany do udzielenia ulgi.
NSA uchylił wyrok WSA we Wrocławiu oraz postanowienie organu odwoławczego, nakazując ponowne rozpatrzenie sprawy w świetle art. 162 § 1 o.p., z uwzględnieniem okoliczności uprawdopodobniających brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.
Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania powinno skutkować jego przywróceniem, jeśli strona uprawdopodobni brak swojej winy. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, który może skutkować przywróceniem terminu w przypadku wykazania okoliczności bezwzględnie utrudniających jego dochowanie.
Postanowienia organu skarbowego nie odpowiadają przepisom proceduralnym przy postępowaniu dowodowym; brak ich prawidłowego uzasadnienia uzasadnia zasadne ich uchylenie przez sąd administracyjny.
NSA uznał błędną wykładnię przepisów o przedsiębiorstwach powiązanych, stwierdzając brak jednoznacznych przesłanek prawnych w wykluczeniu wnioskodawcy z kategorii uprawnionych do pomocy finansowej producentów rolnych. Decyzja winna być ponownie rozpatrzona.
Organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie kary pieniężnej pozostaje ten, który nałożył karę administracyjną w I instancji, niezależnie od utrzymania decyzji w mocy przez organ odwoławczy.
W przypadku odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z art. 24 ust. 3 ustawy SENT należy uwzględniać proporcjonalność kary, okoliczności naruszenia oraz jego wpływ na interes publiczny i budżet państwa. Automatyczne nałożenie kary bez tej analizy narusza zasadę proporcjonalności.
W postępowaniu wznowieniowym, przesłanki zawarte w art. 240 § 1 O.p. muszą mieć charakter wyjątku, który nie pozwala na rozszerzoną wykładnię. Nowe dowody muszą zmieniać podstawowy stan faktyczny, inaczej decyzja ostateczna nie podlega uchyleniu.
Odpowiedzialność członka zarządu spółki za zaległości podatkowe oparta na art. 116 § 1 O.p. nie podlega wyłączeniu w przypadku braku wykazania przesłanek egzoneracyjnych, w tym terminowego złożenia wniosku o upadłość oraz istnienia realnych aktywów umożliwiających zaspokojenie zobowiązań spółki.