Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną uznając, że przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy dotyczą wszystkich cudzoziemców i są zgodne z zasadami prawa unijnego, a zaskarżony wyrok WSA odpowiadał prawu, mimo częściowego błędnego uzasadnienia.

W sytuacji, gdy strona postępowania miała pełny dostęp do dokonanych na etapie postępowania czynności wyłączeń dokumentacji z akt głównych, a organ zachował wymagane formalności, uznanie braku zgodności z zasadami postępowania jest nieusprawiedliwione.

Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola przez J.R. i M.R. była prawidłowa, zgodna z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia oraz art. 88 Prawa oświatowego, gdyż nowe przedszkole nie uzupełniałoby korzystnie istniejącej sieci placówek.

Odmowa udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola jest zasadna, gdy brak jest dowodów na konieczność korzystnego uzupełnienia sieci przedszkoli publicznych, mimo poprawy warunków kształcenia i pozytywnej opinii organu pedagogicznego.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa z 2015 r. oraz ustawy o zmianie ustawy o płatnościach z 2021 r. przez WSA. Nie stwierdzono uchybienia w interpretacji norm prawnych na niekorzyść beneficjentów wnioskujących o pomoc.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykorzystanie środków unijnych z naruszeniem ustalonych procedur oraz harmonogramu realizacji projektu stanowi nieprawidłowość skutkującą obowiązkiem zwrotu tych środków wraz z odsetkami. WSA był związany orzecznictwem NSA w tej sprawie.

W transgranicznym przemieszczaniu odpadów odbiorca nie musi być tożsamy z prowadzącym instalację odzysku lub unieszkodliwiania, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006. NSA potwierdza dopuszczalność wskazywania jako odbiorcy podmiotów pośredniczących, podlegających jurysdykcji państwa przeznaczenia.

Skarga kasacyjna P.T. na wyrok w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za zbieranie odpadów bez zezwolenia zostaje oddalona z uwagi na zgodność działań organu z prawem i brak wykazania istotnych naruszeń w postępowaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało prawo stwierdzić nieważność decyzji Starosty o rejestracji pojazdu, ponieważ zostało wykazane, że decyzja była wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Nieruchomości państwowe pozostające we władaniu PKP bez właściwej dokumentacji przekazującej w zarząd podlegają komunalizacji jako mienie gminne zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej, o ile brak jest dokumentów potwierdzających prawny tytuł zarządu.

Skarga kasacyjna S. sp. z o.o. jest bezzasadna z uwagi na jej wadliwe sformułowanie uniemożliwiające NSA dokonanie kontroli instancyjnej, co skutkuje oddaleniem skargi oraz z związane z tym koszty zasądzane na rzecz organu.