Odmowa wydania zezwolenia na zjazd przez organ administracji drogowej jest uzasadniona, gdy zjazd ten może naruszać zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego. Organy administracji mają prawo odmawiać budowy nowych zjazdów, jeśli istnieją inne drogi zapewniające dostęp do nieruchomości. Decyzje te muszą uwzględniać przepisy o klasie i funkcji dróg publicznych.

W razie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia na kategorię odpowiedniej masy, organ właściwie nałożył karę zgodnie z art. 140aa i 140ab ustawy - Prawo o ruchu drogowym, a ocena zgodności z procedurą odbywa się na podstawie obowiązujących przepisów metrologicznych i materialnych.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz przepisów rozporządzenia w sprawie rejestracji pojazdów, jest nieważna. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe wcześniejsze rozstrzygnięcia, podtrzymując decyzję o unieważnieniu rejestracji pojazdu.

Przedsiębiorca odpowiada za niepoddanie się kontroli drogowej, gdy nie wykaże okoliczności egzoneracyjnych wyłączających odpowiedzialność, mimo że istniała możliwość wyznaczenia innego pełnomocnika do reprezentowania podczas kontroli. NSA oddalił skargę kasacyjną uznając ją za pozbawioną podstaw.

Zarejestrowanie pojazdu ze zmienionymi parametrami technicznymi bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie prawa. Legalność takiej rejestracji wymaga przedstawienia oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność zmodyfikowanego pojazdu z normami homologacyjnymi.

Umowy zawierające obowiązek przygotowania i przeprowadzenia wykładów kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, co skutkuje objęciem zainteresowanego obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji o odmowie zwrotu nieruchomości ze względu na spełnienie celu wywłaszczenia. Brak podstaw do uchylenia decyzji stwierdzono w związku z niezasadnymi zarzutami proceduralnymi.

Nieuzasadnione jest dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania administracyjnego, gdy cele statutowe są zbyt ogólnikowe, a jej działania służą ochronie interesów indywidualnych, nie społecznych; brak interesu społecznego wyklucza wsparcie żądania wszczęcia postępowania.

Sytuacja materialna i życiowa beneficjenta pomocy społecznej, zwłaszcza trwała niezdolność do pracy, mogą uzasadniać umorzenie długu z tytułu nienależnie pobranego świadczenia, pod warunkiem, że wymagają tego szczególne okoliczności życiowe, które należy ponownie ocenić w kontekście art. 104 ust. 4 u.p.s.

Zarządzenie pokontrolne wydane przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska spełniało wymogi prawne. Kontrola interwencyjna może obejmować szerokie spektrum działań związanych z ochroną środowiska, a spółka nie dostarczyła wystarczających dowodów na przestrzeganie przepisów w zakresie gospodarki odpadami.

Przedmiotowy pojazd jest odpadem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach. Międzynarodowe przemieszczenie odpadu uznaje się za legalne, gdy spełnione są odpowiednie wymogi prawne, a samo pozbycie się definitywnie determinuje klasyfikację jako odpadu.

Nieruchomości pozostające we władaniu PKP, niepotwierdzone decyzją czy umową, podlegają komunalizacji. Ustawa o komercjalizacji nie wyłącza tych gruntów z komunalizacji, stanowiąc o ich użytkowaniu wieczystym dla PKP od dnia wejścia ustawy w życie.

Skutek komunalizacji nieruchomości z dniem 27 maja 1990 r., wynikający z art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej, wyklucza możliwość późniejszego uwłaszczenia mieniem niewykazanym z posiadaniem formalnym. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. (art. 184 p.p.s.a.)

W postępowaniu egzekucyjnym podstawą oceny zarzutów są tylko te okoliczności, które mieszczą się w katalogu art. 33 § 2 u.p.e.a. Postępowanie to nie zapewnia pełnych gwarancji procesowych, a nowe zarzuty wymagają osobnego rozpoznania.

Tytuł wykonawczy, jako podstawa egzekucji administracyjnej, musi dokładnie odwzorowywać treść i podstawę prawną decyzji administracyjnej. Jakiekolwiek odchylenie rodzi ryzyko umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a.

Decyzja o naliczeniu opłat za zarząd nieruchomością, o ile indywidualizuje nieruchomość i spełnia wymogi procesowe, stanowi wystarczający dowód posiadania prawa zarządu w postępowaniu uwłaszczeniowym (art. 200 u.g.n. i § 4 rozporządzenia z 1998 r.).

Za wszczęciem postępowania administracyjnego na wniosek organizacji społecznej nie przemawia jedynie zgodność z celami statutowymi. Konieczne jest wykazanie obiektywnego interesu społecznego, który uzasadniałby udział takiej organizacji w postępowaniu.

Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym wymaga wykazania interesu społecznego; cele organizacyjne muszą być jednoznacznie uzasadnione, a nie tylko wskazane w sposób ogólnikowy. Brak spełnienia tych przesłanek skutkuje brakiem prawa do zainicjowania postępowania przez organizację.

Skierowanie decyzji kasacyjnej organu odwoławczego, dotyczącej proceduralnego uchylenia i przekazania sprawy, do osoby zmarłej, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które prowadziłoby do stwierdzenia jej nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. w sytuacji braku materialnego kształtowania praw i obowiązków adresata.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził stwierdzenie nieważności pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na rażące naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 407 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego, wywołane brakiem oceny potrzeby decyzji środowiskowej.