Przepisy art. 100c i art. 100d u.o.p., stanowiące modyfikację terminów załatwiania spraw związanych z zezwoleniami na pobyt na terytorium RP, nie naruszają prawa Unii Europejskiej, w tym dyrektywy 2003/109/WE, ani prawa do sądu; wprowadzenie tych przepisów wynika z nadzwyczajnych okoliczności związanych z sytuacją w Ukrainie i są one zgodne z zasadą proporcjonalności.

Wykreślenie komornika z CEIDG na podstawie art. 32 ust. 1 i 3 ustawy o CEIDG jest niezasadne, gdy dane wpisane są zgodne z rzeczywistością. Zmiana norm prawnych nie wpływająca na rzeczywisty stan danych wpisanych do ewidencji, nie może stanowić podstawy do wykreślenia wpisu z CEIDG.

W sytuacji, gdy składniki majątku opodatkowanego ryczałtem są wykorzystywane w sposób mieszany, wydatki te nie mogą być automatycznie zaliczane do dochodów nieopodatkowanych, chyba że wyraźny przepis stanowi inaczej. Prawo wymaga doprecyzowania regulacji przedmiotu opodatkowania.

Oświadczenie o poddaniu się egzekucji nie jest formą udzielenia pełnomocnictwa do dysponowania rachunkiem bankowym i nie narusza art. 264 ust. 5 ustawy o finansach publicznych, co skutkuje brakiem podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały jednostki samorządu terytorialnego.

Do zwolnienia z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 u.p.c.c. wystarczy, że nabywane grunty wchodzą w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, nie muszą natomiast same stanowić samodzielnego gospodarstwa rolnego.

Podatnik korzystający z procedury VAT-marża musi udokumentować nabycie towaru od podmiotów wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT. W przeciwnym razie, obowiązują zasady opodatkowania ogólnego.

Ustawowy wymóg udokumentowania darowizny z art. 4a ust. 1 pkt 2 u.p.s.d. obejmuje możliwość przekazania środków bezpośrednio na rachunek wierzyciela wskazany przez obdarowanego. Nie wyłącza to zwolnienia podatkowego, zgodnego z jego celem, konstytucyjnymi zasadami i ujednoliconą wykładnią NSA.

Nieprzedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów istotnych do legalizacji budowli skutkuje bezwzględnym obowiązkiem wydania decyzji o rozbiórce wobec przewidzianego charakteru związanego przepisu art. 48 ust. 4 P.b. W skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące formy aktu oraz współdziałania organów nie podważają legalności decyzji.

Nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdy nowe okoliczności faktyczne i dowody były organowi znane w dniu wydania decyzji ostatecznej. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, brak podstaw do wznowienia postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zgodne z prawem rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną Fundacji. Dotacja została uznana za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, co obliguje jej zwrot wraz z odsetkami. Prawidłowość postępowania Sądu I instancji i organu administracji została potwierdzona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. J. z powodu braku usprawiedliwionych podstaw, podkreślając wadliwą konstrukcję zarzutu naruszenia prawa materialnego, co skutkowało jego nieskutecznością.

Skarżąca nie dochowała należytej staranności, skutkiem czego płatności nienależnie otrzymane podlegają zwrotowi z powodu naruszenia prawa materialnego oraz procedury administracyjnej, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ARiMR i rozporządzeniem 809/2014.