Skarga na wznowienie postępowania sądowego, opierająca się na zarzucie stronniczości sędziego, nie jest zasadna, jeśli okoliczności te nie stanowią nowych faktów mogących wpłynąć na wynik sprawy w rozumieniu art. 271 i 273 p.p.s.a.

Nieważność decyzji administracyjnej stwierdza się, gdyż zmiana masy pojazdu bez zgody producenta jest rażącym naruszeniem prawa i wymogów homologacji, uzasadniając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Decyzja o rejestracji pojazdu, zawierająca zmianę jego parametrów technicznych bez wymaganej homologacji, jest wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję za nieważną oraz oddala skargę kasacyjną.

Nabycie użytkowania wieczystego z mocy prawa na podstawie art. 200 ust. 1 u.g.n. wymaga spełnienia przesłanek potwierdzenia całkowitego usytuowania budynku na gruncie, co nie może naruszać praw osób trzecich, a brak spełnienia tych przesłanek uniemożliwia ustanowienie użytkowania wieczystego.

Skarga kasacyjna na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dotycząca środowiskowych uwarunkowań realizacji obiektu radiolokacyjnego jest niezasadna; NSA potwierdza prawidłowość oceny dowodów oraz zgodność procedur z obowiązującymi przepisami prawa.

Dane osobowe dotyczące upadłości konsumenckiej, pozyskane bez związku z czynnościami bankowymi, nie mogą być przetwarzane przez instytucje utworzone na mocy art. 105 ust. 4 Prawa bankowego bez wyraźnej podstawy prawnej. Przetwarzanie zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO jest w takiej sytuacji niedopuszczalne.

Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu w przypadku stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia administracyjnego będącego przedmiotem skargi, gdy decyzja ta zostaje unieważniona w toku postępowania, co eliminuje przedmiot kontroli sądowej.

Organ administracji nie jest w bezczynności, gdy nie posiada informacji publicznej wymaganej przez wnioskodawcę. W przypadku braku posiadania informacji organ nie ma obowiązku jej udostępnienia ani wydania decyzji o odmowie jej udzielenia.

Uchwała rady gminy mogąca prowadzić do naruszenia prawa własności, zmieniająca przeznaczenie gruntów, winna być zatwierdzona przy uwzględnieniu dotychczasowych przeznaczeń oraz zgodnie z racjonalnym władztwem planistycznym wyważającym interes publiczny i prywatny. NSA wskazuje na potrzebę ponownej oceny prawidłowości decyzji o zmianach przeznaczenia działek.