Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowej ma charakter deklaratoryjny i wskazuje na dokonanie czynności rozliczeniowej. Podatnik może kwestionować sposób, ale nie istnienie zaległości podatkowych w tym trybie.
Skarga kasacyjna na bezczynność organu jest dopuszczalna, jeśli dotyczy czynności technicznych wynikających z przepisów prawa, jednak jej oddalenie jest zasadne, gdy nie wykazano naruszenia materialnych norm prawa przez sąd pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie, bez dostatecznych przesłanek znanych w dacie decyzji, stanowiło rażące naruszenie zasady proporcjonalności i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odrzucenie wniosku o dowód z opinii biegłego było zasadne, gdyż sposób zaliczania wpłat na poczet zaległości podatkowych nie wymaga uzyskania opinii biegłego, a ocenie podlega sposób stosowania przepisów prawa podatkowego. Skarga kasacyjna została oddalona.
Właściciele sąsiadujących nieruchomości, uczestniczący w rozgraniczeniowym postępowaniu administracyjnym jako strony, obowiązani są zgodnie z art. 152 k.c. do ponoszenia kosztów tego postępowania po połowie, co obejmuje także koszty nie wynikające z ustawowego obowiązku organu.
NSA orzekł, iż błędna interpretacja przepisów unijnych oraz niewłaściwe ustalenia faktyczne dot. powiązań przedsiębiorstwa z innymi podmiotami uzasadnia uchylenie decyzji odmownej organu oraz wyroku sądu I instancji.
Nałożenie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego wymaga dostatecznego zgromadzenia i oceny materiału dowodowego. Decyzje w sprawie z brakiem wyraźnej granicy pasa i dowodów należy uchylić aż do wyjaśnienia stanu faktycznego, z zachowaniem pełni procedur administracyjnych.
Skarga kasacyjna w sprawie kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej została oddalona. Zastosowanie przesłanki znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszenia prawa nie odnosi się do jednorazowych deliktów. Interpretacja przepisów prawa dokonana przez sąd pierwszej instancji została uznana za prawidłową.