Wydanie wyroku bez udziału syndyka w sprawie upadłościowej P. D. skutkuje jego nieważnością z powodu braku zdolności procesowej upadłego, co prowadzi do uchylenia orzeczenia i ponownego rozpoznania sprawy z udziałem właściwego podmiotu.

Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej następuje z mocy prawa z dniem powstania nadpłaty i powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego do wysokości dokonanej kompensaty, natomiast postanowienie organu podatkowego ma charakter wyłącznie deklaratoryjny i potwierdza skutek już wcześniej zaistniały.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja organów odmawiająca przyznania zasiłku celowego była uzasadniona, a zgłoszone potrzeby skarżącego nie kwalifikowały się jako niezbędne potrzeby bytowe. Skarga kasacyjna została oddalona jako niezasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o przyznaniu A.S. zasiłku okresowego w wysokości 600 zł pozostaje w zgodzie z przepisami prawa, przy spełnieniu ustawowych przesłanek i w granicach subsydiarności pomocy społecznej, oddalając skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą zasiłku celowego, stwierdzając, że decyzje organów administracyjnych mieszczą się w granicach uznania administracyjnego, zaś przyznanie zasiłku celowego możliwe jest tylko na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych.

Art. 61 ust. 3 upzp umożliwia wydawanie decyzji o warunkach zabudowy dla instalacji OZE bez konieczności spełniania wymogów dobrego sąsiedztwa oraz dostępu do drogi publicznej, niezależnie od ich mocy. NSA oddala skargę kasacyjną, potwierdzając wyłączenie tych norm dla OZE.

Przy ustaleniu wzrostu wartości nieruchomości należy uwzględniać przeznaczenie określone w każdym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym przed 1 stycznia 1995 roku, co oznacza zarówno dawny plan ogólny, jak i szczegółowy. Ograniczenia wynikające wyłącznie z faktycznego sposobu użytkowania są niezgodne z konstytucyjnymi zasadami ochrony własności.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż wykładnia art. 87 ust. 3a ustawy o planowaniu musi obejmować plany ogólne uchwalone przed 1995 r., stosując interpretację prokonstytucyjną, zachowującą ciągłość planistyczną.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykładnia art. 87 ust. 3a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym obejmuje zarówno plany szczegółowe, jak i ogólne sprzed 1995 r. Oparcie wyceny nieruchomości na przeznaczeniu w dawnym planie ogólnym jest zatem uzasadnione.

Skarga kasacyjna nie uwzględniona; brak naruszenia przepisów prawa przez WSA w Warszawie w zakresie zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Decyzja o nakazie rozbiórki całości obiektu w przypadku kontynuacji budowy mimo jej wstrzymania na podstawie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego jest prawidłowa i zgodna z art. 49e pkt 6 tej ustawy.

Zaliczenie zwrotu VAT, dokonane z mocy prawa przed ogłoszeniem upadłości, nie wchodzi do masy upadłości. Działanie organu podatkowego po upadłości jedynie potwierdza uprzednio zaistniałe skutki prawne.

Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadności i usprawiedliwień prawnych; Nie wykazano wpływu zarzucanych naruszeń na wynik orzeczenia. Postępowanie sądowe zgodne z kryteriami prawnymi, a zarzuty nie spełniały wymaganego formalizmu.

Kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny przed 2001 r. jest wartość bilansowa majątku wniesionego jako całość do spółki kapitałowej. NSA potwierdził prawidłowość interpretacji WSA, uznając, że punktem odniesienia są przepisy z momentu objęcia udziałów.

Informacja publiczna przetworzona podlega udostępnieniu, gdy wnioskodawca wykaże szczególnie istotny interes publiczny oraz możliwości wykorzystania informacji dla dobra ogółu.

Wnioskodawca żądający informacji przetworzonej musi wykazać szczególną istotność dla interesu publicznego oraz zdolność do wykorzystania informacji dla dobra ogółu; brak wykazania tych przesłanek uzasadnia odmowę udostępnienia informacji.