NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając uchybienia proceduralne i błędną wykładnię prawa unijnego i krajowego, wpływającą na prawidłowość ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przez organizację producentów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzasadnione, jeśli przyczyni się do realizacji interesu społecznego, zapewniając transparentność i obiektywność podejmowanych decyzji.

NSA potwierdził, iż ciężar dowodowy wykazania przesłanek umorzenia składek spoczywa na wnioskodawcy, a wykazane dochody nie wykazują stanu ubóstwa uniemożliwiającego spłatę, potwierdzając decyzje ZUS o odmowie umorzenia.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2024 r. stwierdził, że decyzja administracyjna zakazująca wprowadzenia produktu do obrotu może równozamiennie spełniać wymóg prawidłowego oznakowania, kiedy produkt narusza normy jakości handlowej, nie stanowiąc zarazem naruszenia zasad proceduralnych art. 139 KPA, co oznacza eliminację błędnego zastosowania reformationis in peius.

Właściwym organem podatkowym do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej, wydanej przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, jest naczelnik właściwego terytorialnie urzędu skarbowego.

Rejestracja ciągnika rolniczego bez wymaganego świadectwa homologacji WE na mocy art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. bez powodowania rażącego naruszenia prawa jest niedopuszczalna; decyzja nie może być unieważniona, jeżeli naruszenie przepisów nie jest oczywiste.

Decyzje organów administracyjnych, badające demokratyczność grupy producentów na etapie wypłaty pomocy finansowej, naruszają przepisy materialne, jeśli wcześniej nie uchylono decyzji o wstępnym uznaniu tej grupy.

Zakaz reklamy aptek wynikający z art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne narusza dyrektywę 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 TFUE, co uniemożliwia nałożenie kary pieniężnej. NSA utrzymał uchylenie zaskarżonej decyzji GIF.

W przedmiocie wniosku o uzgodnienie rozbiórki zabytkowego obiektu, organ konserwatorski działa w granicach swoich kompetencji, oceniając zachowane wartości zabytkowe. Niedopuszczalna jest rozbiórka, jeżeli obiekt nadal posiada istotne wartości historyczne. Złego stanu technicznego nie uznaje się za przesłankę wymuszającą wyburzenie, gdy wartości zabytkowe są zachowane.

Sama możliwość potencjalnego wykorzystania nieruchomości do działalności gospodarczej wystarcza do ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością, a skarga kasacyjna zarzucająca błędną wykładnię przepisów dotyczących związania nieruchomości z działalnością gospodarczą zostaje oddalona jako pozbawiona podstaw.

Płatnik nie jest zobowiązany do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek wypłacanych komplementariuszom, dopóki nie zostanie ustalony podatek od całorocznego dochodu spółki, wynikający z art. 30a ust. 1 pkt 4 updof.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania zasiłku celowego na zakup lodówki została oddalona. Pomoc społeczna działa na zasadzie subsydiarności i nie zaspokaja pełnych oczekiwań beneficjentów. NSA uznał, że decyzja organu nie przekroczyła granic uznania administracyjnego.

Odrzucono skargę kasacyjną, wskazując, że odmowa przyznania zasiłku celowego pozostawała w granicach uzasadnionego uznania administracyjnego, a pomoc społeczna ma jedynie subsydiarny charakter.

Zasiłek celowy, jako świadczenie uznaniowe, przyznawany jest wyłącznie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych, a jego odmowa może być uzasadniona ograniczonymi środkami finansowymi, mimo spełnienia formalnych kryteriów.

W przypadku ustalania wzrostu wartości nieruchomości, należy uwzględniać przeznaczenie wynikające z każdego planu miejscowego uchwalonego przed 1 stycznia 1995 r., niezależnie od tego, czy był to plan ogólny czy szczegółowy.

Przy ustalaniu wzrostu wartości nieruchomości należy uwzględniać przeznaczenie wynikające z każdego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego przed 1 stycznia 1995 r., jeżeli przeznaczenie to jest korzystniejsze niż użytkowanie faktyczne.

Przy ustalaniu wzrostu wartości nieruchomości, zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, należy uwzględniać przeznaczenie terenu we wszystkich miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego uchwalonych przed 1 stycznia 1995 r., niezależnie od ich charakteru (ogólne czy szczegółowe), w oparciu o wykładnię prokonstytucyjną.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, gdy zakres opieki uniemożliwia podjęcie pracy, co NSA uznał za spełnione w analizowanej sprawie, uchylając wcześniejsze decyzje. Związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a opieką musi być ścisły.