Nałożenie grzywny w celu przymuszenia przez organ egzekucyjny jest uzasadnione, gdyż stanowi mniej dolegliwy środek egzekucyjny w porównaniu do wykonania zastępczego, a zobowiązany może uniknąć grzywny przez terminowe wypełnienie obowiązku usunięcia odpadów.

Rozpoznanie zarzutów dotyczących egzekucji administracyjnej w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym oraz wszczęcie postępowania egzekucyjnego bez uprzedniego doręczenia upomnienia jest dopuszczalne, jeżeli zobowiązanie podatkowe zostało określone ostateczną decyzją administracyjną.

Odmowa udzielenia prawa ochronnego na znak "AF ART FITNESS" została uznana za zasadną z uwagi na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd ze względu na jego znaczne podobieństwo do renomowanego znaku "4F" oraz działanie zgłaszającego w złej wierze.

Uchwała Rady Powiatu Puckiego odrzucająca skargę, jako sprzeczna z prawem z powodu braku zasady wyczerpującego uzasadnienia oraz pouczenia, podlegała stwierdzeniu nieważności. Wymogi formalne określone w art. 238 § 1 KPA muszą być spełnione w każdej uchwale o załatwieniu skargi.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który ogranicza prawo własności, nie narusza prawa, jeżeli stosuje się w nim zasadę proporcjonalności, skutecznie wyważając interes publiczny i prywatny. Skarga kasacyjna oddalona, uznając, że Rada Miasta Białystok prawidłowo zastosowała przepisy prawa.

Znak towarowy "ELECTRO" nie wykazuje wystarczającej zdolności odróżniającej oraz wykazuje elementy opisowe, uniemożliwiające jego rejestrację dla zgłoszonych usług i towarów ze względu na brak indywidualizującej cechy oraz funkcję jedynie deskryptywną zgodnie z art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Skarga kasacyjna N. N. Sp. j. w K. zostaje oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie popełnił błędu, przyjmując iż płatności zostały nienależnie pobrane z powodu celowego wprowadzenia w błąd organu przez spółkę. Skarżąca nie wykazała usprawiedliwionych podstaw dla zarzutów kasacyjnych.

NSA potwierdza, że przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. mają zastosowanie do budynków wybudowanych przed 1 stycznia 1995 r. w samowoli budowlanej. Legalizacja opiera się na wcześniejszych, mniej restrykcyjnych przepisach.

NSA uchyla wyrok WSA i stwierdza nieważność decyzji o zwrocie dotacji, w związku z naruszeniem tożsamości podmiotowej strony, skutkującym rażącym naruszeniem prawa.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie; zajęcie wierzytelności, zgodne z art. 89 § 2 u.p.e.a., dotyczy także przyszłych wierzytelności wynikających z istniejących stosunków prawnych.