Skarżąca, posiadając dorozumianą umowę użyczenia do lokalu rodziców, nie spełnia przesłanek do przyznania lokalu socjalnego, niezależnie od planów osobistych dotyczących przyszłości, co potwierdza rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną.

Skarga kasacyjna w sprawie VAT zostaje oddalona z uwagi na niewykazanie rzeczywistych transakcji przez podatnika oraz braku należytej staranności w relacjach handlowych, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Brak dokonania nasadzeń zastępczych, określonych w decyzji administracyjnej, uzasadnia nałożenie opłaty sankcyjnej. Przeprowadzone postępowanie oraz zgromadzone dowody potwierdzają zasadność decyzji administracyjnej o nałożeniu obowiązku finansowego na spółkę.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej i nie może dokonywać samodzielnej konkretyzacji zarzutów; skarga kasacyjna musi być formułowana precyzyjnie w oparciu o art. 174 p.p.s.a., aby była skuteczna.

Organizacje społeczne mogą zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony, jeżeli cele statutowe organizacji są powiązane z przedmiotem postępowania, a za taką obecnością przemawia interes społeczny wynikający m.in. z wpływu rozważanych przedsięwzięć na środowisko.

Przy stwierdzeniu nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych właściwość miejscowa organu podatkowego ustalana jest na podstawie siedziby podatnika w chwili dokonania czynności cywilnoprawnej, niezależnie od późniejszej zmiany w klasyfikacji podatnika pod względem obsługi przez wyspecjalizowany urząd skarbowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak kompleksowej oceny standardów jakości środowiska oraz nieuwzględnienie legitymacji skarżącego wymagają uchylenia decyzji administracyjnych, tym samym oddala skargę kasacyjną jako nieusprawiedliwioną.

NSA oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że naruszenie zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy, dokonujący pełnego postępowania dowodowego, skutkuje nieważnością decyzji, co jest sprzeczne z art. 15 K.p.a.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, całkowicie zakazujący reklamy aptek, jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej, co uniemożliwia karanie przedsiębiorców na tej podstawie. NSA uchylił decyzje administracyjne nałożone na M.P. i umorzył postępowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie przepisów o homologacji w procesie rejestracji pojazdu było oczywiste, lecz nie rażące, z uwagi na brak społeczno-gospodarczych skutków uniemożliwiających prawne uznanie decyzji. Skarga kasacyjna została oddalona.

Niewystarczające rozpatrzenie przepisu art. 72 p.r.d. w zakresie obowiązku dostarczenia dokumentów homologacji przy rejestracji pojazdów w kontekście zgodności z rozporządzeniem UE nr 167/2013 skutkowało rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym uchylenie decyzji organu rejestrującego.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzeniu nieważności decyzji Starosty w sprawie rejestracji pojazdu jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa została utrzymana, ponieważ zmiana masy całkowitej pojazdu bez zgody producenta narusza obowiązujące przepisy homologacyjne.

Długotrwałe faktyczne sprawowanie opieki nad wymagającym opieki spadkodawcą przez osoby z III grupy podatkowej, nawet przed formalnym potwierdzeniem umową z podpisami notarialnie poświadczonymi, uzasadnia przyznanie ulgi podatkowej na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 3 u.p.s.d. Formalne wymogi mają charakter subsydiarny.

Organ nadzoru budowlanego uprawniony jest do wstrzymania budowy w przypadku realizacji obiektu bez wymaganego pozwolenia na budowę, gdy powierzchnia takiego obiektu przekracza limity określone w przepisach. Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę na wstrzymanie budowy winna być oddalona, gdy działania organów były zgodne z Prawem budowlanym.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego była uzasadniona, gdyż zakres opieki nad matką nie uniemożliwiał podjęcia zatrudnienia, co warunkuje prawo do świadczenia. Zarzuty skargi kasacyjnej uznano za niezasadne.

Osoba nie posiadająca interesu prawnego, formalnego a wynikającego z prawa materialnego, nie może być uznana za stronę postępowania administracyjnego w sprawach aktualizacji ewidencji gruntów i budynków (art. 28 kpa, art. 24 ust. 2a pkt 2 pgk). Naruszenie przepisów kwalifikujących intereso prawnego nie stanowi podstawy kasacyjnej.

Nieważność postępowania przed WSA, wynikająca z prowadzenia go przeciwko zmarłej stronie bez ustalenia jej następców prawnych, uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy z zabezpieczeniem praw procesowych wszystkich stron.