Decyzja o naliczeniu opłat za użytkowanie gruntu może stanowić samoistny dowód prawa zarządu w postępowaniu o stwierdzenie nabycia prawa użytkowania wieczystego przez państwowe osoby prawne z dniem 5 grudnia 1990 r.

Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych, mające charakter deklaratoryjny, nie podlega ustaleniom co do istnienia zaległości; odmowa dowodu z biegłego w przypadku wiedzy powszechnej uznana za uzasadnioną.

Przyznanie świadczenia pieniężnego dla sołtysa uzależnione jest od pełnienia funkcji na podstawie ustawy o samorządzie gminnym z 1990 roku. Okresy sprzed tej daty liczą się, tylko jeśli była kontynuacja po zmianie przepisów.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, który otrzymał skutecznie doręczony wniosek, nie reagując na niego w sposób przewidziany prawem, pozostaje w bezczynności, co uzasadnia zobligowanie go do podjęcia stosownej reakcji.

Art. 8a ust. 7 uzwg umożliwia organom wydanie decyzji o nieustaleniu wykazu uprawnionych do wspólnoty, jeżeli pomimo wyczerpania postępowania dowodowego, nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie osób uprawnionych.

Ustalenie opłaty adiacenckiej może być oparte na wiarygodnym operacie szacunkowym, nawet gdy prawidłowość jego metodologii jest kwestionowana, jeśli organy administracyjne uznają ten dowód za kompletny i rzetelny.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, jeżeli zaskarżony wyrok, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu oraz gdy zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazują istotnego naruszenia przepisów mających wpływ na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na nieskuteczność zarzutów proceduralnych wobec sądu I instancji, co uniemożliwiło skuteczną kasacyjną kontrolę i wykazanie błędów sądu niższej instancji (NSA, wyrok z 19 grudnia 2025 r.).

Wnioskodawca żądający udostępnienia informacji przetworzonej jest zobowiązany wykazać, że jej pozyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, a organ administracyjny może odmówić udostępnienia takiej informacji, jeśli wnioskodawca nie spełni tego wymogu.

Obowiązkiem organu właściwego, jakim jest rada gminy, jest merytoryczne załatwienie skargi w oparciu o przepisy k.p.a. Niezajęcie stanowiska w zakresie skargi stanowi istotne naruszenie art. 238 § 1 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji RP, co uzasadnia unieważnienie uchwały przez organ nadzoru.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, iż Dyrektor Aresztu Śledczego w R. dopuścił się bezczynności w zakresie rozpatrywania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przyjmując, iż dostęp do informacji może również obejmować dostęp do danych w formie cyfrowej zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.