Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocieplenie nadbudowanej ściany styropianem narusza przepisy przeciwpożarowe, co daje podstawę do utrzymania nakazu rozebrania warstwy styropianu w celu dostosowania budynku do zgodności z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego. Skarga kasacyjna została oddalona.

Rejestracja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych, bez oświadczenia producenta o zgodności z wnioskowanymi danymi technicznymi, stanowi rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia i jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji o jej przyznaniu.

Decyzja Starosty Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu została unieważniona z uwagi na rażące naruszenie art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 14 ust. 4 rozporządzenia, co uzasadniało jej nieważność z powodu braku wymaganej homologacji.

Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie poprzez wykazanie, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości albo że jego niezgłoszenie nastąpiło bez jego winy; niewykazanie tych okoliczności skutkuje przypisaniem odpowiedzialności niezależnie od subiektywnego przekonania o stanie majątkowym spółki.

Sąd potwierdził, że w ocenie wniosków o indywidualną interpretację podatkową organ musi uwzględniać wszystkie elementy stanu faktycznego przedstawione przez wnioskodawcę, w tym charakter (odpłatny lub nieodpłatny) udzielanych licencji, celem właściwego zastosowania art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e) u.p.d.o.p.

Upływ terminu określonego w art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1882) nie powoduje ustania stosunku służbowego Policjanta z mocy prawa, a wyłącznie nakazuje organom wydanie decyzji na tej podstawie, jeśli w trakcie terminu 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez policjanta wystąpienia ze służby nie zostanie wydana decyzji o zwolnieniu ze służby na

Inwestycja polegająca na budowie bliźniaczych budynków mieszkalnych spełnia warunki dobrego sąsiedztwa, nie naruszając ładu przestrzennego, w obszarze zdominowanym przez jednorodzinną zabudowę wolnostojącą.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty dotyczące proceduralnych uchybień w wydaniu decyzji Dyrektora ARiMR nie zostały dostatecznie wykazane, a ustalenia faktyczne z kontroli przeprowadzonej w 2013 r. są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia.

Wprowadzenie zakazu zabudowy na działkach objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P. wykracza poza granice władztwa planistycznego, naruszając art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 u.p.z.p., gdy nie wykazano uzasadnienia dla takiej ingerencji.

Stosowanie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. nie narusza kompetencji organu wykonawczego, a powtórzenia regulacji ustawowych w uchwale służą jej spójności i nie naruszają prawa, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.