Orzeczenia
Wniosek o obniżenie opłaty za rezerwację częstotliwości można złożyć przed prawomocnością decyzji rezerwacyjnej, a decyzja w sprawie powinna zostać zawieszona do czasu uzyskania prawomocności tej decyzji, co umożliwia spójne stosowanie regulacji.
Złożenie wniosku o obniżenie opłaty za dysponowanie częstotliwościami przed uprawomocnieniem się decyzji rezerwacyjnej nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego; organ powinien rozważyć zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o warunkowej przydatności wody została wydana zgodnie z prawem, a materiał dowodowy przeprowadzony przez organy I i II instancji był pełny i prawidłowy, co czyniło skargę kasacyjną niezasadną.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po upływie jednego roku od podjęcia uchwały nie można stwierdzić jej nieważności zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, jeżeli uchwała nie jest aktem prawa miejscowego.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na bezpodstawne uchylenie decyzji rejestracyjnej po upływie 10-letniego terminu przewidzianego w art. 146 § 1 k.p.a.; decyzja powinna ograniczać się do stwierdzenia naruszenia prawa.
Odpowiedzialność subsydiarna członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest uzasadniona, jeżeli nie wykazał on zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w odpowiednim czasie ani braku swojej winy w zaniechaniu tego obowiązku.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o wygaśnięciu stosunku służbowego z dniem 31 sierpnia 2017 r. wobec Z.A., które zapadły w trybie art. 165 ust. 7 oraz art. 170 p.w. KAS, były zgodne z prawem i prawidłowe, potwierdzając, że nieprzedstawienie propozycji służby wynikało z racjonalnych i niearbitralnych przesłanek.
Nie istnieją podstawy do uchylenia kary pieniężnej nałożonej na zarządzającego transportem, jeśli udowodniono, że naruszenie przepisów transportowych mogło być przewidziane i wynikało z zaniedbań organizacyjnych, pomimo okoliczności nadzwyczajnych jak COVID-19.
Ustalenie, że J.J. i C.J. posiadają interes prawny w postępowaniu o pozwolenie na budowę, wynika z prognozowych danych o oddziaływaniu pola elektromagnetycznego stacji na ich nieruchomość, co wymagało uznania ich za strony postępowania.
Możliwość odstąpienia od warunków określonych w zezwoleniu na przewozy regularne zgodnie z art. 15n ustawy COVID-19 istnieje w przypadku spełnienia przesłanek braku rentowności lub konieczności przeciwdziałania COVID-19, a kwestia ta wymaga ponownej oceny przez WSA.
Sąd nie może ograniczać ustaleń do granic skargi. Przedawnienie zobowiązania należy badać ex officio. Naruszenie tej zasady uzasadnia uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji.
W świetle art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., postępowanie administracyjne nie może ulegać zawieszeniu, gdy decyzja prejudycjalna została prawomocnie wydana, a użytkowanie wieczyste można nabyć z mocy prawa tylko dla gruntów Skarbu Państwa.
Instytucja X. N. jest uznawana za jednostkę wojskową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f., co uprawnia jej członków do zwolnienia podatkowego. Cel jednostki odpowiada przepisom podatkowym, mimo że nie uczestniczy bezpośrednio w działaniach bojowych.
Oddalenie skargi kasacyjnej J.B. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, uznając brak przesłanek umorzenia na podstawie art. 59 § 1 pkt 1, 2 u.p.e.a.; wykonanie obowiązku rozbiórki budynku wzniesionego w warunkach samowoli budowlanej jest wykonalne.
Pojęcie "jednostki wojskowej" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a u.p.d.o.f. obejmuje jednostki, których działalność, nawet ekspercka, służy wzmocnieniu sił państwa lub państw sojuszniczych, co uzasadnia zwolnienie od podatku świadczeń otrzymanych przez żołnierzy.
W uproszczonym postępowaniu legalizacyjnym dla obiektów istniejących co najmniej 20 lat nie wymagano badania warunków usytuowania budynku z przepisami technicznymi, jeśli dokumenty legalizacyjne były kompletne i obiekt nie stanowił zagrożenia dla bezpieczeństwa.
Instalowanie urządzeń antenowych na istniejącym budynku, o ile w połączeniu z konstrukcją wsporczą tworzą one budowle, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, a nie tylko zgłoszenia, zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a) Prawa budowlanego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż organ interpretacyjny niezasadnie odmówił wydania interpretacji indywidualnej, gdyż naruszono procedurę i wystąpiono o opinię KAS przed uzupełnieniem braków przez podatnika. Skarga kasacyjna została oddalona.
Skarga kasacyjna P. s.r.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oddalona; uchybienie terminowi na wniesienie zażalenia skutkuje brakiem podstaw do jego przywrócenia, a organ nie naruszył przepisów ustawy COVID przy rozpoznaniu sprawy.
NSA stwierdził, że brak uprawdopodobnienia niezawinienia uchybienia terminowi przez stronę uniemożliwia przywrócenie tego terminu, a także podtrzymano, że uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wojewody Śląskiego, obciążając go kosztami postępowania, przyznając za słuszne decyzję WSA o stwierdzeniu bezczynności wojewody w dopełnieniu procedur administracyjnych, uznając stanowisko sądu niższej instancji za prawidłowe.
NSA potwierdza, że brak spełnienia wymogów formalnych powoduje odmowę zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy, przy czym organ podatkowy ma prawo do oceny dowodów dotyczących rzeczywistego przemieszczania towarów.
Obowiązki właściciela zabytku obejmujące prace konserwatorskie mogą być nałożone niezależnie od działań organów w zakresie melioracji; sporne urządzenia nie wpływają na obowiązki wynikające z ochrony zabytków.