Złożone w toku kontroli celno-skarbowej zeznanie SD-3 nie wszczyna odrębnego postępowania ustalającego w podatku od spadków i darowizn. Skuteczne wcześniejsze wszczęcie kontroli wyklucza możliwość wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego w tym samym zakresie.

Stałe zamieszkiwanie w lokalu jest związane z centrum życiowym wnioskodawcy. Czasowa nieobecność, spowodowana obiektywnymi okolicznościami, nie wyklucza przesłanki zamieszkiwania, warunkującej przyznanie dodatku mieszkaniowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej przetworzonej przez Świętokrzyskie Centrum Innowacji i Transferu Technologii Sp. z o.o. była zasadna, gdyż wnioskodawca nie wykazał szczególnej istotności tej informacji dla interesu publicznego.

W przypadku uznania, że zostały stworzone sztuczne warunki do uzyskania płatności rolnośrodowiskowej, organy administracyjne mogą odmówić przyznania płatności, potwierdzając, że wnioski o wsparcie w formie płatności muszą być zgodne z rzeczywistymi okolicznościami posiadania gruntów.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu z uwagi na prawidłowość i skuteczność wszczęcia kontroli celno-skarbowej, która stanowiła prawnie dopuszczalną przeszkodę uniemożliwiającą wszczęcie odrębnego postępowania w podatku od spadków i darowizn. Interpretacja art. 165a Ordynacji podatkowej uniemożliwia kolizję rozstrzygnięć.

Dotacja celowa nieprzeznaczona zgodnie z przepisami umowy winna zostać zwrócona. NSA uznał, że działanie Stowarzyszenia naruszało warunki umowy dotacyjnej poprzez wykorzystanie dotacji na działania w niezatwierdzonej strzelnicy, co było podstawą do oddalenia skargi kasacyjnej.

Zastosowanie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne, ograniczającego reklamę aptek, narusza prawo unijne poprzez nieproporcjonalność wobec celów zdrowia publicznego oraz utrudnia swobodny przepływ usług informacyjnych, co uzasadnia uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego.

Informacje dotyczące formy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w szczególności poprzez e-PUAP, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie odnoszą się do realizacji zadań publicznych przez sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził nieważność decyzji Prezesa ZUS o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, uznając, że nie zrealizowano prawnego obowiązku analizy szczególnych okoliczności wpływających na brak aktywności zawodowej ubiegającego się.

Tymczasowa nieobecność spowodowana koniecznością opieki nad bliską osobą nie pozbawia prawa do dodatku mieszkaniowego, gdyż prawo to warunkowane jest zamieszkiwaniem w lokalu, a nie jego czasowym użytkowaniem.

Wszczęcie kontroli celno-skarbowej uniemożliwia równoczesne wszczęcie odrębnego postępowania w zakresie tego samego przedmiotu opodatkowania, a złożenie deklaracji po tej kontroli może być jedynie dowodowe.

Obowiązek doprowadzenia obiektu budowlanego do zgodności z zatwierdzonym projektem obejmuje obowiązek wykonania murka ogniowego przewidzianego w projekcie budowlanym. Skarga kasacyjna nie zmienia tego obowiązku, gdyż nie wykazano istotnego odstąpienia od projektu i nieważności postępowania.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego i utrzymujące ją rozstrzygnięcia sądów administracyjnych wyznaczają parametry zabudowy zgodnie z zasadą dobrego sąsiedztwa, nie naruszając ładu przestrzennego obszaru, oraz spełniając wymogi prawne dotyczące kontynuacji funkcji zabudowy mieszkaniowej.

Skutecznie wszczęta kontrola celno-skarbowa, obejmująca niezgłoszone czynności majątkowe, stanowi przeszkodę do wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego na podstawie zeznania SD-3, zapobiegając kolizji orzeczeń w zakresie tego samego przedmiotu.

Organ władzy publicznej zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej także w przypadku, gdy przedmiotowe dokumenty nie są jeszcze zaopiniowane i zatwierdzone; brak formalnej decyzji o odmowie udostępnienia informacji w przewidzianym terminie skutkuje uznaniem bezczynności organu.

W przypadku uchylenia decyzji administracyjnej prowadzącej do obowiązku zwrotu świadczeń, organ i sąd nie mogą się na niej opierać przy rozpatrywaniu wniosku o udzielenie ulgi, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z art. 153 p.p.s.a.