Pismo organu odmawiające udostępnienia informacji publicznej może być uznane za decyzję administracyjną, jeśli zawiera podstawowe elementy formalne. Wszelkie środki zaskarżenia powinny być rozpoznane merytorycznie, mimo błędnego ich oznaczenia przez stronę.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy; wyczerpanie kontyngentu taryfowego uzasadniało nałożenie dodatkowego cła ochronnego; Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych ani materialnych.

Przyznanie odznaczenia Krzyżem Wolności i Solidarności nie stanowi samo przez się przesłanki do potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Decyzje te opierają się na odrębnych podstawach prawnych i warunkach.

Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów powinny być ustalane na podstawie ekonomicznej wartości wydatków poniesionych na nabycie tych udziałów, istniejącej w momencie uzyskania przychodu, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

1. Upływ terminu określonego w art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) wywołuje skutek materialnoprawny w postaci nabycia przez podatnika prawa do zwrotu różnicy podatku w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej. Materialnoprawny charakter terminów określonych w art. 87 ust. 2 w związku z ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oznacza, że po

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że rozstrzygnięcie WSA o niewystarczającym postępowaniu organu podatkowego w kwestii wykazania braku dobrej wiary podatnika było zasadne, mimo niejednoznaczności uzasadnienia.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach przeciwko wyrokowi WSA w Kielcach zostaje oddalona. NSA potwierdza konieczność uzupełnienia dowodów w sprawie staranności i dobrej wiary spółki K. sp.j. przy transakcjach zakupu paliwa.

Umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, której doręczenie miało miejsce ponad 30 lat temu, przed nowelizacją KPA, nie może być dokonywane w sposób sprzeczny z konstytucyjnymi zasadami ochrony praw jednostki i w zgodzie z art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Osobie przebywającej w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym na podstawie środka zabezpieczającego nie przysługuje prawo do zasiłku celowego, gdyż w pełni korzysta z Państwowego utrzymania, co wyklucza ją z grona beneficjentów pomocy społecznej zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

Skarga kasacyjna dotycząca zarzutów proceduralnych i niewłaściwego zastosowania przepisów Ordynacji podatkowej została oddalona. Doręczenie decyzji pełnomocnikowi ogólnemu uważa się za prawidłowe, uzasadnia to oddalenie skargi kasacyjnej oraz poniesienie przez skarżącą kosztów postępowania.

Skarżący, prowadząc razem z A. N. nielegalną produkcję wyrobów tytoniowych, podlega obowiązkowi zapłaty podatku akcyzowego; dowody z postępowania karnego mogą być podstawą decyzji podatkowej.

Jednostka kogeneracyjna umieszczona w kontenerze dźwiękochłonnym nie spełnia przesłanek zaliczenia jej do kategorii budowli w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza jej opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej z uwagi na rzekome nadużycie prawa musi być formalizowana decyzją administracyjną. Nadużycie prawa do tej informacji, jako przesłanka odmowy jej udzielenia, nie znajduje oparcia w ustawie o dostępie do informacji publicznej, chyba że zachodzi wyjątkowo rażące nagromadzenie licznych wniosków o charakterze nękającym.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że wartość rynkowa nieruchomości ustalona przez biegłą odpowiadała rzeczywistemu stanowi faktycznemu i została prawidłowo zaakceptowana przez organy podatkowe oraz sąd wojewódzki.

Doręczenie decyzji organu podatkowego za granicą musi być zgodne z przepisami prawa kraju przeznaczenia; brak weryfikacji krajowych regulacji doręczeń skutkuje uznaniem nieważności przyjęcia skuteczności doręczenia.

Polecenie wojewody wydane organowi samorządu terytorialnego na podstawie art. 25 ust. 1 u.w.i.a., mimo iż nie będące aktem nadzoru w czystej postaci, może podlegać zaskarżeniu przed sądem administracyjnym z uwagi na zagrożenie dobra chronionego publicznie.

Interpretacja i kwalifikacja ceł towarowych dokonana przez organy celne oraz zaakceptowana przez wojewódzki sąd administracyjny jest prawidłowa. Nie stwierdzono naruszeń proceduralnych ani błędów w wykładni prawa, które wymagałyby ingerencji instancyjnej, skutkując oddaleniem skargi kasacyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej, uznanie działań organów celnych i sądu I instancji za zgodne z obowiązującymi przepisami, na podstawie art. 1 ust. 6 rozporządzenia 2019/159 nakładającego cło ochronne w przypadku wyczerpania kontyngentu taryfowego.

Odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego oraz nałożenie dodatkowego cła ochronnego były zgodne z prawem z uwagi na wyczerpanie kontyngentu taryfowego. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty proceduralne i materialne za nieuzasadnione i nie wpływające na wynik sprawy bez istotnego naruszenia przepisów.

Postanowienia Prezydenta RP w zakresie stosowania prawa łaski nie stanowią informacji publicznej podlegającej udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż mają charakter indywidualny i są wykonaniem prerogatywy Prezydenta.

Skarżąca nie wykazała, że zarzuty skierowane wobec decyzji organu administracyjnego oraz wyroku WSA w Gdańsku miały uzasadnioną podstawę prawną. NSA oddala skargę kasacyjną, uznając prawidłowość klasyfikacji towaru dokonanej przez organy celne.