Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że zarzuty organu dotyczące przetworzonego charakteru żądanej informacji były niezasadne i nie wystarczająco uzasadnione formalnie.

Informacje proste, nawet wymagające czynności materialno-technicznych, nie muszą wiązać się z wymogiem wykazania szczególnego interesu publicznego do ich udostępnienia. Brak wykazania przetworzenia informacji przez organy skutkuje obowiązkiem ich udostępnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, stwierdzając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił postanowienie SKO z powodu naruszenia zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy i braku pełnej analizy zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o zachowek stanowi zagadnienie wstępne w podatku od spadków i darowizn, co wymaga zawieszenia postępowania podatkowego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny. Ostateczność decyzji podatkowych nie powinna być podporządkowana szybkości postępowania.

Sąd NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że obciążenie nabywcy paliwa obowiązkiem opłaty paliwowej jest prawidłowe w świetle prawa podatkowego, gdy podlega on również obowiązkowi zapłaty akcyzy. Decyzje organów podatkowych uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.

Organ wykonawczy gminy posiada kompetencje do gospodarowania udziałami i akcjami w spółkach prawa handlowego bez konieczności upoważnienia przez radę gminy, a uchwała rady nie może tych kompetencji ograniczać ani nadawać ich organowi wykonawczemu.

W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.

Zwolnienie podatkowe dla alternatywnych spółek inwestycyjnych, określone w art. 17 ust. 1 pkt 58a u.p.d.o.p., obejmuje dochody ze sprzedaży wszystkich posiadanych udziałów, jeżeli spełniony jest warunek posiadania tych udziałów przez co najmniej dwa lata, nawet w przypadku sukcesji prawnej w wyniku przekształcenia spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak wskazania konkretnych miejsc dokarmiania wolno żyjących kotów w programie opieki nad zwierzętami nie narusza art. 11a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt oraz nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności uchwały.

Zawieszenie przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej może zostać uznane za bezskuteczne, jeśli wszczęcie postępowania karno-skarbowego miało charakter instrumentalny w świetle całokształtu relewantnych okoliczności.

Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, jeśli nie spełnia wymogów precyzyjnego określenia naruszonych przepisów oraz ich właściwej subsumcji w kontekście stanu faktycznego, co uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie zarzutów.

Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów powinny być ustalane na podstawie ekonomicznej wartości wydatków poniesionych na nabycie tych udziałów, istniejącej w momencie uzyskania przychodu, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

W wyniku analizy granicza zasobu geodezyjnego może być dokonane tylko w ramach rejestracji stanu prawnego, bez możliwości zmiany prawa własności poprzez korektę granic, chyba że w drodze odrębnego postępowania prawnego, takiego jak rozgraniczenie lub zasiedzenie.

Wartość celna towaru może być obliczona metodą wartości transakcyjnej towarów podobnych, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości, a dodatkowe wyjaśnienia importera nie rozwiewają tych wątpliwości.

Skarga kasacyjna A. Sp. j. w T. została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do jej uwzględnienia, stwierdzając prawidłowość zastosowania dodatkowego cła ochronnego z uwagi na wyczerpany kontyngent taryfowy w procedurze celnej.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy; wyczerpanie kontyngentu taryfowego uzasadniało nałożenie dodatkowego cła ochronnego; Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych ani materialnych.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że rozstrzygnięcie WSA o niewystarczającym postępowaniu organu podatkowego w kwestii wykazania braku dobrej wiary podatnika było zasadne, mimo niejednoznaczności uzasadnienia.