Wprowadzenie funkcji produkcyjnej w teren o charakterze rolniczo-mieszkaniowym, niezależnie od faktu istnienia budynku, narusza zasadę dobrego sąsiedztwa z art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp i stanowi dysonans urbanistyczny, co uzasadnia odmowę ustalenia warunków zabudowy.

Oddalenie skargi kasacyjnej Gminy P. potwierdza prawo organu do żądania zwrotu dofinansowania przy stwierdzeniu naruszenia procedur projektowych oraz potwierdza niewystąpienie nadpłaty w kontekście wcześniej zrealizowanej korekty finansowej.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona, umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z mocy art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej k.p.a. jest zgodne z prawem, gdy postępowanie to zostało wszczęte po upływie trzydziestu lat od daty ogłoszenia lub doręczenia orzeczenia.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. jest dopuszczalna jedynie przy oczywistym braku interesu prawnego strony wnioskującej; w przeciwnym razie konieczne jest wszczęcie postępowania wyjaśniającego.

Uchwała rady gminy może wprowadzać normy dotyczące materiałów budowlanych oraz wyjątki od zakazów, o ile mieszczą się w delegacji ustawowej zgodnie z art. 37a ust. 1 i 3 u.p.z.p., służąc ochronie krajobrazu, bez naruszania zakresu kompetencji.

Podatnicy mają prawo do dokonania zmiany stawek amortyzacyjnych ustalonych w art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p., zarówno "na bieżąco", jak i "wstecz", z uwzględnieniem okresu przedawnienia; stanowisko Dyrektora KIS jest sprzeczne z wykładnią gramatyczną i jednolitym orzecznictwem.

Obowiązujące przepisy nie przewidują automatycznej odmowy wpisu na listę aplikantów adwokackich z uwagi na toczące się postępowanie karne. Organy winny dokonać całościowej oceny rękojmi kandydata na podstawie wszystkich okoliczności, a nie wyłącznie na podstawie złożonego oświadczenia.

Decyzja Starosty z dnia 2 listopada 2018 r. w przedmiocie rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz Sprinter, została wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a prawa o ruchu drogowym oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia jest nieważna, gdyż homologacja pojazdu po zmianach konstrukcyjnych musi być potwierdzona przez producenta lub jego przedstawiciela.

Przedsiębiorca, który spełnia rzeczywiste warunki określone w art. 15gga ust. 1 ustawy Covid, ma prawo obalić domniemanie wynikające z wpisu do rejestru REGON dowodząc rzeczywistego stanu faktycznego, a organ administracyjny musi uwzględnić całość materiału dowodowego.

W przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania strona powinna uprawdopodobnić swoją niewinność. Brak wykazania obiektywnej przeszkody uzasadnia odmowę przywrócenia terminu (art. 58 § 1 k.p.a.).

Zameldowanie na pobyt stały nie może być potwierdzone, gdy zgromadzone dowody wskazują, że dana nieruchomość nie spełnia warunków do uznania jej za centrum interesów życiowych strony zainteresowanej, zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.

Opłata podwyższona za wydobywanie kopaliny bez koncesji może być przypisana zleceniodawcy, jeśli prace nie są formalnie elementem procesu budowlanego. Cel czy motyw usunięcia kopaliny są bez znaczenia dla obowiązku koncesyjnego.

Warunek zamówienia dotyczący niepodzielnego doświadczenia wykonawców w realizacji specyficznych robót budowlanych oraz wykluczenie sumowania doświadczeń w przypadku ofert konsorcjalnych nie narusza zasad uczciwej konkurencji ani proporcjonalności, gdyż zamawiający ma prawo ustanowić szczególne, obiektywnie uzasadnione wymogi, jeżeli są one związane z przedmiotem zamówienia.

Decyzja o warunkach zabudowy dla już istniejących obiektów budowlanych może być utrzymana, o ile nie narusza ładu przestrzennego i mieści się w granicach przepisów planowania przestrzennego, przy czym posiadanie tytułu prawnego nie jest wymagane.

Organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany do ustalenia granic nieruchomości oraz sporządzenia wymaganej dokumentacji geodezyjnej w celu nakreślenia przesłanek nabycia własności z mocy prawa, niezależnie od inicjatywy strony w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że brak naruszenia przepisów postępowania przez WSA oraz niewykazanie błędów w ustaleniu stanu faktycznego uzasadnia odmowę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na brak związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a opieką.

Przepisy art. 100c i art. 100d specustawy ukraińskiej, dotyczące terminów procedowania wniosków o zezwolenie na pobyt czasowy, są generalną normą obejmującą wszystkich cudzoziemców, co względu na sytuacje uzasadnia czasowe ograniczenia prawa do sądu w kontekście bezczynności organów.

Zasada niepołączalności świadczeń rentowych i pielęgnacyjnych wynikająca z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, mimo wyroku TK z 2019 r., nadal wymaga wyboru jednego z nich. Wyrok TK nie wprowadza zmiany skutkującej kumulowaniem tych świadczeń bez zawieszenia rentowego.

Specustawa terminalowa wyłącza obowiązek uzyskania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego dla inwestycji w zakresie terminalu LNG oraz inwestycji towarzyszących, zapewniając prawne ułatwienia w realizacji strategicznych inwestycji gazowych.

Ustalenie faktycznej powierzchni zajęcia pasa drogowego oraz identyfikacja podmiotu odpowiedzialnego są kluczowe do nałożenia kary pieniężnej za bezprawne zajęcie. Rozstrzygnięcie nadto potwierdza, że ocena dowodów przeprowadzona przez sądy administracyjne i organy była prawidłowa oraz zgodna z obowiązującymi przepisami.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że zaliczenie wpłaty na zaległości podatkowe z 2011 roku przez organy podatkowe było zgodne z obowiązującymi przepisami, a skarżącemu nie przysługuje nadpłata.

Cudzoziemiec może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego bez prawomocnego skazania, jeśli wiarygodne źródła dostarczają wystarczających przesłanek do cofnięcia zezwolenia na pobyt stały, służącego ochronie interesu publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niektóre decyzje dotyczące zwrotu dotacji były niezgodne z obowiązującym prawem. Skarga kasacyjna została uznana za zasadną, a decyzje organów niższej instancji uchylone w części dotyczącej naruszenia zasady roczności i nieadekwatnego kwalifikowania wydatków w zakresie dotacji oświatowych.