Nowelizacja k.p.a., wprowadzająca 30-letni termin na wzruszenie decyzji administracyjnych, jest zgodna z Konstytucją RP i służy interesowi publicznemu, poprawiając stabilność obrotu prawnego. Przemijający czas ogranicza możliwości stwierdzenia nieważności decyzji, co nie narusza zasad zaufania obywatela do państwa.

Warunkiem uzyskania zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest zamieszkanie nieruchomości przez całą rodzinę wielodzietną, a nie tylko posiadanie Karty Dużej Rodziny. Fakt zamieszkiwania dwóch członków takiej rodziny bez reszty nie uprawnia do ulgi.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu była zgodna z prawem, gdyż pojazd zarejestrowano z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących wymaganej homologacji technicznej. Brak niezbędnego oświadczenia producenta unieważnia rejestrację.

W sprawie o wymierzenie opłaty podwyższonej za przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego, właściwe jest stosowanie przepisów obowiązujących w dniu wydania decyzji zmieniającej warunki, respektując zasadę tempus regit actum.

W sprawach zmiany stanu wody na gruncie, ocena opinii biegłego musi uwzględniać logiczność oraz zgodność z doświadczeniem życiowym, co sąd administracyjny ma prawo weryfikować. Weryfikacja ta dotyczy zwłaszcza instancji, które przeprowadzają kontrolę legalności decyzji administracyjnych.

Stanowisko WSA, iż odmowa zgody na udzielenie dotacji oświatowej wymaga decyzji administracyjnej jest błędne. Czynność te należy do uznania administracyjnego i jest skarżalna do sądu administracyjnego bez wydania decyzji, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.

Postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji wydanych ponad 30 lat temu może być umorzone z mocy prawa, co jest zgodne z Konstytucją RP i ma na celu stabilizację porządku prawnego oraz ochronę interesu publicznego, zgodnie z interpretacją Trybunału Konstytucyjnego.

Rejestracja pojazdu dokonana na podstawie niekompletnych dokumentów technicznych i bez zgody producenta, naruszająca obowiązujące przepisy, stanowi przesłankę do stwierdzenia jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa.

Art. 20 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, wymagający tytułu prawnego do działek Skarbu Państwa dla przyznania płatności, jest zgodny z prawem unijnym i krajowym. NSA uznał brak tytułu prawnego przez P. Sp. z o.o. jako zasadny powód odmowy płatności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za bezpodstawną, podtrzymując stanowisko WSA, że przedstawione dowody nie uzasadniały wznowienia postępowania w sprawie zwrotu dotacji oświatowej. Rozstrzygnięcie oparte na ocenie braku istotności nowych dowodów zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

W sprawie dotyczącej udzielenia dotacji przez jednostki samorządu terytorialnego przed początkiem roku budżetowego, organ jest ograniczony zasadą roczności budżetu. Organ może odmówić udzielenia dotacji, jeśli brak przesłanek odmiennych od uznania administracyjnego.

Skarżącemu przysługuje prawo do wykazania faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej, a formalny wpis PKD w rejestrze REGON nie stanowi wyłącznej podstawy dla odmowy przyznania pomocy publicznej w warunkach pandemii COVID-19.

Skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. w likwidacji dotycząca odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwrotu dotacji z roku 2013 została oddalona przez NSA z uwagi na brak wpływu przedstawionych nowych dowodów na rozstrzygnięcie sprawy oraz właściwe zastosowanie przepisów prawa przez organy administracyjne.