Ponowne przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT za lipiec 2019 r. przez organ podatkowy bez dostatecznego uzasadnienia i wykazania konkretnych przesłanek była naruszeniem art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Należy dążyć do ograniczenia zakresu przedłużenia do kwot rzeczywiście spornych.

Przesłanką przedłużenia terminu zwrotu VAT jest konieczność udokumentowanej weryfikacji zasadności zwrotu; przedłużenie nie może być prewencyjne i musi dotyczyć jedynie kwoty sporne.

NSA orzekł o uchyleniu wyroku WSA oraz postanowienia organu podatkowego, wskazując na niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ powinien ograniczyć wstrzymanie zwrotu do kwoty rzeczywiście spornej oraz uwzględnić nowe okoliczności wynikające z kontroli.

Ocena braku winy w uchybieniu terminu, o której mowa w art. 162 § 1 o.p., nie może abstrahować od zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz nie powinna prowadzić ani do pochopnego przywracania terminów, ani do nadmiernej surowości zamykającej stronie drogę do obrony jej praw.

Oddalenie skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. i utrzymanie decyzji o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej jest zasadne z uwagi na przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego przez spółkę, polegające na nieprzeprowadzeniu wymaganej liczby średniodobowych pomiarów jakości ścieków.

Przy stwierdzeniu identyczności towarów zgłoszonego znaku i znaków przeciwstawionych oraz podobieństwa wizualnego i fonetycznego istnieje ryzyko konfuzji wprowadzenia odbiorców w błąd w rozumieniu art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p., co wymaga odmowy rejestracji znaku "GERDIN".

Raport o oddziaływaniu na środowisko, jako kompleksowe opracowanie specjalistyczne, posiada szczególną moc dowodową. Warianty przedstawione w raporcie, w tym racjonalny wariant alternatywny, odpowiadają wymogom prawnym, a ich analiza nie wykazała, by były wariantami pozornymi.

NSA stwierdza brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej spółki C. Sp. z o.o. i podtrzymuje rozstrzygnięcie, że brak tytułu prawnego do nieruchomości wyklucza przyznanie płatności ONW, co jest zgodne z art. 20 ust. 4 ustawy PROW i przepisami unijnymi.

O odmowie zameldowania na pobyt stały przesądzają przesłanki fizycznego przebywania oraz zamiar stałego zamieszkiwania, przy czym pozory zamieszkania nie spełniają wymogów art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.

Dla skutecznego zameldowania na pobyt stały konieczne jest wykazanie skoncentrowania interesów życiowych pod danym adresem, co wymaga spełnienia zarówno przesłanki fizycznego zamieszkania, jak i zamiaru stałego przebywania.

NSA uznał skargę kasacyjną za zasadną, uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, podnosząc konieczność uwzględnienia sytuacji rodzinnej, a nie tylko dochodowej skarżącego, przy rozstrzyganiu o umorzeniu należności alimentacyjnych.

Podatnik posiada interes prawny do żądania zwrotu odsetek za zwłokę od podatku zapłaconego przez płatnika, jeżeli ekonomiczny ciężar tych odsetek poniesiony został przez podatnika, co uprawnia go do wystąpienia w postępowaniu o uznanie nadpłaty.

Brak spełnienia przesłanki widoczności w toku użytkowania końcowego uniemożliwia uznanie kształtki wieńcowej za wzór przemysłowy zgodnie z art. 102 ust. 1 p.w.p., co uzasadnia unieważnienie prawa z rejestracji.

Decyzja rejestrująca pojazd po istotnych zmianach konstrukcyjnych, dokonanych bez zgody producenta, narusza art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, co uzasadnia jej stwierdzenie za nieważną.