Przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu organ powinien badać całokształt okoliczności i uprawdopodobnienie braku winy strony, mając na uwadze zapewnienie stronie możliwości obrony swoich praw.

Przywrócenie terminu na wniesienie odwołania jest możliwe, gdy strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu, uwzględniając wszystkie okoliczności, w tym brak informacji o doręczeniu korespondencji. NSA uchyla decyzję i wzywa do ponownego rozpatrzenia.

Członkowie zarządu spółki z o.o. ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe, jeśli wniosek o upadłość nie został złożony we właściwym czasie, a niemożność egzekucji wobec spółki została stwierdzona jako bezskuteczna.

Dla skutecznego zameldowania na pobyt stały konieczne jest wykazanie skoncentrowania interesów życiowych pod danym adresem, co wymaga spełnienia zarówno przesłanki fizycznego zamieszkania, jak i zamiaru stałego przebywania.

O odmowie zameldowania na pobyt stały przesądzają przesłanki fizycznego przebywania oraz zamiar stałego zamieszkiwania, przy czym pozory zamieszkania nie spełniają wymogów art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, stwierdzając niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ musi wykazać potrzebę dodatkowej weryfikacji przedłużenia terminu zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga wykazania konkretnych i obiektywnych wątpliwości przez organ podatkowy oraz należytego uzasadnienia w trybie art. 87 ust. 2 u.p.t.u; organ nie wykazał dostatecznych przesłanek dla przedłużenia terminu zwrotu całości kwoty.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT może być usprawiedliwione wyłącznie istnieniem istotnych wątpliwości dotyczących zasadności zwrotu, popartych uprawdopodobnionymi przesłankami. Organ podatkowy winien przedstawić konkretne przyczyny i konieczności dalszej weryfikacji, odnosząc się do rzeczywistych ustaleń dokonanych w postępowaniach kontrolnych.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy stosuje się do wszystkich cudzoziemców, a termin zakończenia postępowania jest zawieszony do 30 czerwca 2024 r., co wyklucza przewlekłość do tej daty.

Dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT stanowi wyjątek od zasady natychmiastowego zwrotu i musi być uzasadnione konkretnymi przesłankami wynikającymi z potrzeby dalszej weryfikacji zasadności zwrotu deklarowanej nadwyżki podatku.

Zarządzenie pokontrolne, choć ma charakter sygnalizacyjny, musi być zgodne z ustaleniami kontroli. Fakt późniejszego usunięcia nieprawidłowości nie wpływa na jego legalność. Skarga kasacyjna organu ochrony środowiska jest zasadna przy spełnieniu powyższych przesłanek.

W postępowaniu dotyczącym nielegalnych robót budowlanych, w przypadku ich zakończenia, odpowiedzialność administracyjna spoczywa na właścicielu nieruchomości, a nie na inwestorze (najemcy), szczególnie gdy podmiotowe układy nie pozwalają na utożsamienie tych interesariuszy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak działań spółki w terminach wynikających z postanowień organu budowlanego nie usprawiedliwia przywrócenia terminu, jeżeli uchybienie spowodowane jest niedbalstwem lub organizacyjnymi zaniedbaniami, które mogły być pokonane przez staranność strony.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT w całości przez organy podatkowe było bezpodstawne, gdyż brak było konkretnych przesłanek potwierdzających konieczność wstrzymania całej kwoty. Wyrok Sądu pierwszej instancji oraz postanowienie organu uchylone.

W sprawie skuteczności doręczeń i ważności tytułu wykonawczego Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość działań organów egzekucyjnych, uznając, że doręczenie upomnienia i konstrukcja tytułu wykonawczego były zgodne z prawem, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Odmowa uchylenia ostatecznej decyzji o zwrocie dotacji była prawidłowa. W postępowaniu wznowieniowym nie wykazano istotnych nowych dowodów. Skarga kasacyjna niewnosząca nowych, istotnych podstaw prawnych, nie zasługuje na uwzględnienie.

Wydatki poniesione w wyniku ugody sądowej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów, a jedynie minimalizacji strat przedsiębiorcy.

Ponowne przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT za lipiec 2019 r. przez organ podatkowy bez dostatecznego uzasadnienia i wykazania konkretnych przesłanek była naruszeniem art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Należy dążyć do ograniczenia zakresu przedłużenia do kwot rzeczywiście spornych.

Przesłanką przedłużenia terminu zwrotu VAT jest konieczność udokumentowanej weryfikacji zasadności zwrotu; przedłużenie nie może być prewencyjne i musi dotyczyć jedynie kwoty sporne.

Oddalenie skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. i utrzymanie decyzji o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej jest zasadne z uwagi na przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego przez spółkę, polegające na nieprzeprowadzeniu wymaganej liczby średniodobowych pomiarów jakości ścieków.

Dla uznania zgodności z prawem nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie przepisów o odpadach, istotne jest ustalenie, czy każde naruszenie było osobnym zdarzeniem, oraz czy zaszły okoliczności przedawnienia. Pominięcie tych elementów stanowi istotne uchybienie proceduralne i merytoryczne.