Złożenie przez Prokuratora Krajowego, w trakcie zawieszonego na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935) postępowania, wniosku o wyłączenie sędziów oznacza, że wystąpiła określona w art. 128 § 1 pkt 4 in fine ustawy przesłanka do podjęcia zawieszonego postępowania w zakresie niezbędnym do rozpoznania

Podmioty w sposób świadomy i celowy dokonały czynności, które miały charakter nadużycia prawa, co uzasadnia odmowę uznania ich za podatników VAT, a co za tym idzie – prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbioru odpadów komunalnych jest zobowiązany do składania rocznych sprawozdań, w tym zerowych, niezależnie od faktycznego świadczenia usług. Nieprzekazanie sprawozdań w terminie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zróżnicowanie stawek opłat za pobór wód na różne cele jest zgodne z przepisami Prawa wodnego i odpowiada zasadom zwrotu kosztów wynikającym z Ramowej Dyrektywy Wodnej, a różne sposoby użytkowania wody przez W. sp. z o.o. wymagały zastosowania zróżnicowanych stawek.

Organ podatkowy nie jest zobowiązany do wydania zaświadczenia o wygaśnięciu zobowiązania podatkowego, które nie zostało uprzednio wymierzone decyzją, albowiem takie zobowiązanie nigdy nie powstało i nie mogło ulec przedawnieniu.

W postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ podatkowy nie ma uprawnienia do stwierdzania wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, które wcześniej nie zostało ustalone decyzją podatkową. Odmowa wydania zaświadczenia o przedawnieniu zobowiązania może być uzasadniona, gdy brak jest danych potwierdzających istnienie takiego zobowiązania.

Odrzucenie wykładni pozwalającej na utratę obywatelstwa polskiego w przypadku jednoczesnego nabycia obcego obywatelstwa poprzez ius soli, przy zachowaniu innych zasad nabywania krajowego obywatelstwa, wskazuje na konieczność uwzględniania woli i działania obywatela w procesie utraty obywatelstwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zasadnie oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano przesłanek koniecznych do przyznania ochrony międzynarodowej na podstawie art. 13 i 15 u.o.o., z uwagi na brak dowodów potwierdzających rzeczywiste zagrożenie prześladowaniem cudzoziemki i jej dzieci w kraju pochodzenia.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy na części działki ewidencyjnej, przy zachowaniu zasad wyznaczania obszaru analizowanego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa urbanistycznego i planistycznego, jak również z zasadą dobrego sąsiedztwa.

Nabycie prawa użytkowania wieczystego na podstawie ustawy o komercjalizacji PKP wymaga wykazania posiadania nieruchomości w dniu 5 grudnia 1990 r.; brak dowodów posiadania uprawnia organy do odmowy stwierdzenia nabycia tego prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że fizyczny brak akt w dyspozycji organu administracyjnego nie usprawiedliwia jego bezczynności. Organ obowiązany jest do czynnego poszukiwania akt oraz usunięcia przeszkód proceduralnych, celem terminowego załatwienia sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego była bezzasadna z uwagi na nieprawidłową ocenę dowodów i błędną wykładnię art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych, uzależniające prawo do świadczenia od niemożności pomocy innych zobowiązanych do alimentacji.

Za zaległości podatkowe spółki z o.o. członkowie zarządu odpowiadają z mocy art. 116 o.p., gdy egzekucja wobec spółki jest bezskuteczna, a przesłanki egzoneracyjne, takie jak zgłoszenie wniosku o upadłość we właściwym czasie, nie zostały wykazane. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek wyłączających odpowiedzialność spoczywa na członku zarządu.

Uchybienia procesowe oraz niewystarczające uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dotyczące roli i świadomości T.U. w procederze karuzeli VAT powodują uchylenie wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.