Brak automatycznego przeniesienia wpisu instalacji planowanej w poprzednim Planie Gospodarki Odpadami do nowego planu jest zgodny z prawem, o ile przesłanki środowiskowe i planistyczne budzą wątpliwości; zasady bliskości muszą uwzględniać ryzyko dla środowiska.

W przypadku inwestycji budowlanej, przesłanką uznania przymiotu strony jest rzeczywiste oddziaływanie projektu na nieruchomość, co nie może sprowadzać się wyłącznie do analizy odległości. W sprawie nie dowiedziono, by inwestycja ograniczała prawo sąsiedniej nieruchomości, przez co skarżący nie jest stroną postępowania.

Skarga kasacyjna od wyroku w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej zostaje oddalona, jako że zarzuty naruszenia przepisów procesowych i materialnych były niezasadne i nie wpłynęły na wynik postępowania.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak jest podstaw do umorzenia należności z tytułu składek przy niezaistnieniu przesłanek ustawowych. Samo powstanie zadłużenia bez winy dłużnika nie uzasadnia ulgi.

Regulamin dostarczania wody i odprowadzania ścieków nie może powtórzyć norm zawartych w ustawach, ani przekraczać delegacji ustawowej. Pewne jego postanowienia, powielając przepisy prawne lub modyfikując ich treść, wykroczyły poza upoważnienie wynikające z art. 19 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

Skarga kasacyjna Skarbu Państwa została oddalona, a prawidłowość procedury komunalizacji nieruchomości na podstawie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. w dniu 27 maja 1990 r. została potwierdzona. Przedmiotowy teren nie stanowił zasobu Państwowego Gospodarstwa Leśnego.

Zatwierdzenie projektu garażu w granicy działki, zgodnie z MPZP i przepisami budowlanymi, nie narusza prawa. Wolnostojący budynek jest zgodny z przeznaczeniem terenu, a inwestor wywiązał się z wymogów prawnych, co wyklucza zasadność skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak zawieszenia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości z powodu nieuregulowanego stanu prawnego jednej z działek nie stanowi rażącego naruszenia prawa, które uzasadniałoby stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej.

Nieistotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego w postaci minimalnych zmian charakterystycznych parametrów obiektu, nieprzekraczających 2%, nie stanowi podstawy do interwencji organów nadzoru budowlanego w proces budowlany.

W przypadku wykonania robót budowlanych z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu, właściwe jest zastosowanie trybu naprawczego określonego w art. 50-51 p.b., co wyklucza możliwość uproszczonej legalizacji według art. 49f p.b.

Postępowania administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji wszczęte po trzydziestu latach od doręczenia decyzji i niezakończone ostateczną decyzją do 16 września 2021 r. podlegają umorzeniu z mocy prawa, co wyklucza wydanie decyzji o stwierdzeniu nieważności.

NSA uznał, że brak przyznania działki zamiennej przy wywłaszczeniu części gospodarstwa rolnego nie narusza rażąco prawa, jeżeli wywłaszczona działka nie stanowiła całego gospodarstwa; zarzuty skargi kasacyjnej pozostały bezpodstawne.

Decyzja PINB mogąca być zaadresowana do zarządcy nieruchomości nie jest obarczona wadą z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., jeśli zarządca pełni określone prawem funkcje. Skarga kasacyjna W. sp. z o.o. została oddalona.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania nowo ujawnionych, istotnych okoliczności faktycznych lub dowodów, które istniały w momencie wydania decyzji, lecz były nieznane organowi. Brak spełnienia tych przesłanek uzasadnia oddalenie skargi.

NSA orzekł, że uchwała Rady Miejskiej dotycząca odmowy lokalizacji inwestycji mieszkaniowej, pomimo spełnienia warunków formalnych przez inwestorów, jest zgodna z ustawowymi kompetencjami uznaniowymi jednostki samorządu. Skarga kasacyjna została oddalona.

Uzasadniona była odmowa zastosowania stawki 0% VAT oraz prawa do odliczenia naliczonego VAT, gdzie syndyk nie dochował należytej staranności, uczestnicząc w transakcjach oszukańczych mających na celu wyłudzenie VAT, co uzasadnia ich wyłączenie z preferencyjnego opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej wymaga szczegółowego uzasadnienia i porównania z interpretacją ogólną. Wadliwości formalne uzasadnienia przez organ naruszają prawo podatnika do rzetelnej oceny faktycznej i prawnej.

Podmiot świadczący usługi turystyki biznesowej, zakupujący usługi noclegowe i gastronomiczne dla korzyści turystów, zobowiązany jest stosować procedurę opodatkowania VAT marżą, zaś prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych usług nie przysługuje.

Wniesienie przez osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, jeżeli czynność ta jest jednostkowa i niezarobkowa, a osoba fizyczna nie działa jako podatnik VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje nieważność sumowania danych do pomniejszenia zryczałtowanego podatku komplementariusza za różne lata podatkowe i brak obowiązku pobierania zaliczek przez spółki komandytowe przed końcowym określeniem podatku. Skargi kasacyjne oddalono.