Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy należy stosować przepisy obowiązujące w momencie wszczęcia postępowania, a nie przepisy później wprowadzone. Uchybienia proceduralne wynikające z niewłaściwego zastosowania przepisów prawa planistycznego mogą prowadzić do konieczności ponownego rozpatrzenia sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że plan miejscowy sprzeczny ze Studium nie może ograniczać prawa własności bez istotnego uzasadnienia. Uchwała naruszająca stosowne przepisy o planowaniu przestrzennym jest nieważna.

Prace ziemne mogą stanowić budowlę ziemną, gdy tworzą całość techniczno-użytkową, regulowaną przez Prawo budowlane; uchybienia w ustaleniu stanu faktycznego nakazują ponowne rozpatrzenie sprawy.

Reguła perpetuatio fori nie znajduje zastosowania w sprawach o odpowiedzialność podatkową osób trzecich, jeśli zmiana siedziby podatnika wystąpiła przed wszczęciem postępowania; właściwość miejscową ustala się według aktualnego adresu siedziby podatnika.

W przypadku kwestionowania zasadności zwrotu dotacji oświatowej, dowody księgowe muszą być poparte dokumentami źródłowymi. Noty księgowe bez konkretnych rachunków, faktur i dokumentacji zewnętrznej nie spełniają wymogów, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Przepisy art. 100c i art. 100d specustawy ukraińskiej dotyczą wszystkich cudzoziemców, a przedłużenie ich obowiązywania poza datę 30 czerwca 2024 r. przy braku rzeczywistego zagrożenia, narusza zasady prawa do sądu i proporcjonalności, nie uzasadniając opisanego opóźnienia.

Decyzja organu administracji w przedmiocie warunków zabudowy korzysta z wzmocnionej mocy dowodowej, gdy oparta jest na eksperckiej analizie urbanistyczno-architektonicznej. Zarzuty strony muszą być wsparte dowodami o oczywistej błędności lub nielogiczności tej analizy, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną spółki, uznając, że Sąd Wojewódzki prawidłowo potwierdził brak spełnienia przez projekt kryterium horyzontalnego niezbędnego do uzyskania wsparcia w ramach programu unijnego.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając w ramach skargi kasacyjnej określonej w art. 174 p.p.s.a., uznał skargę za bezzasadną, podtrzymując rozstrzygnięcie Sądu I instancji w zakresie oddalenia skargi. Brak dowodów na znaczne proceduralne uchybienia uniemożliwił zmianę decyzji.

W przypadku niespełnienia warunków rozliczenia VAT z tytułu importu, podatnik nie traci prawa do korekty deklaracji na podstawie ogólnych przepisów Ordynacji podatkowej, chyba że przepisy stanowią inaczej.

NSA: Decyzja administracyjna nie może być oparta na ustaleniach faktycznych dokonanych po jej wydaniu. Bieg terminu przedawnienia nie został przerwany na podstawie art. 70 § 4 O.p.; ponadto decyzja wymaga ponownego procedowania przez organ podatkowy z uwzględnieniem wskazań ustawowych.

Udzielenie pożyczki przez A. S.A. stanowi transakcję pomocniczą w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 2 u.p.t.u. i nie powinno być uwzględniane przy wyliczaniu proporcji podlegającej odliczeniu VAT. Jednocześnie zakup usługi nadzoru nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego, jako niezwiązanego z czynnościami opodatkowanymi.