Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nakazie rozbiórki obiektów budowlanych uznanych za samowolę budowlaną, wymagających pozwolenia budowlanego. Skarżący nie wykazali naruszenia prawa materialnego przez organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pomimo częściowych błędów w uzasadnieniu, jest zgodny z prawem, oddalając skargi kasacyjne obu stron i potwierdzając zgodność działań organów podatkowych z przepisami prawa.

Zakres dowodowy nie wykazał przesłanek samowoli budowlanej przy budowie garażu ukończonej przed 1995 r.; uznanie działań inwestora za zgodne z ówczesnym prawem budowlanym, bez domniemywania samowoli budowlanej ze względu na brak dokumentacji.

Pełnomocnik ustanowiony dzień po zakończeniu kontroli celno-skarbowej jest prawidłowym adresatem doręczeń; postępowanie karnoskarbowe nie zostało instrumentalnie wykorzystane do zawieszenia przedawnienia; zasada swobodnej oceny dowodów nie została naruszona w procesie oszacowania podstawy opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość postępowania organów nadzoru budowlanego w zakresie egzekwowania obowiązku usunięcia nieprawidłowości w dokumentach legalizacyjnych oraz podtrzymując zastosowanie art. 48b i art. 49 ust. 1a Prawa budowlanego względem inwestora.

Decyzja Ministra Rolnictwa o umorzeniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 2 ust. 2 znowelizowanej K.p.a. pozostaje zgodna z prawem w kontekście konstytucyjnej zasady trwałości decyzji ostatecznych, pomimo zastrzeżeń zgłaszanych przez skarżących.

Warunek udostępnienia infrastruktury kolejowej podmiotowi wskazanemu w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) zostaje spełniony również wówczas, gdy jest ona faktycznie wykorzystywana (eksploatowana) przez licencjonowanego przewoźnika kolejowego, co nie oznacza, że grunty i obiekty wymienione w załączniku nr

Przychód z wniesionego aportu nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a przychód ze sprzedaży udziałów został nieprawidłowo ustalony w pełnej wysokości, nie uwzględniając warunkowych elementów ceny. Organy podatkowe winny ustalić definitywną należność."

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym zgodności robót budowlanych z prawem budowlanym oraz urządzeniami melioracyjnymi, zarzuty odnoszące się do zmiany stosunków wodnych muszą być rozpatrywane w odrębnym postępowaniu. Obecne postępowanie nie naruszyło przepisów, dlatego skarga kasacyjna została oddalona jako niezasadna.