Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu województwa, podtrzymując wyrok WSA uchylający decyzję o zwrocie dofinansowania z UE, z uwagi na brak naruszenia procedur przez skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził naruszenie przez organ przepisów proceduralnych w sprawie o przyznanie pomocy finansowej i utrzymał w mocy decyzję Sądu I instancji o uchyleniu rozstrzygnięcia Agencji, podkreślając konieczność dwukrotnego wezwania do uzupełnienia braków wniosku.

Zastosowanie zbyt krótkiego terminu realizacji zamówienia przez gminę stanowiło naruszenie zasady uczciwej konkurencji i uzasadniało decyzję o zwrocie środków z EFRR. Decyzja Zarządu Województwa Świętokrzyskiego została utrzymana w mocy.

Stanowiąc inwestycję celu publicznego, rozbudowa sieci elektroenergetycznej uzasadnia zastosowanie art. 124 ust. 1 u.g.n., co pozwala na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości. Zastrzeżenia dotyczące umocowania do rokowań nie zostały uznane przez NSA za przeszkodę dla ponownego rozpatrzenia sprawy.

Znaki pionowe, takie jak D-18a z tabliczką T-29, wystarczająco wyznaczają miejsca postojowe dla osób niepełnosprawnych, a brak znaków poziomych nie wpływa na prawidłowość takiego oznakowania. Obowiązek respektowania tych miejsc wynika z przepisów ustawy o ruchu drogowym, a nie z obecności znaków poziomych.

Uchwały jednostek samorządu terytorialnego, nawet jeśli stwierdzają odmowę podjęcia działań administracyjnych, podlegają sądowoadministracyjnej kontroli legalności w ramach gwarancji konstytucyjnego prawa do sądu i domniemania właściwości sądów administracyjnych.

Skarżący w sposób pozorny i sprzeczny z celem unijnych przepisów stworzył warunki do uzyskania świadczeń rolnych, co wyklucza jego roszczenia o przyznanie płatności ONW. Stworzona struktura gospodarcza wskazywała na manipulacyjne działania mające na celu uzyskanie dodatkowych środków z funduszy rolnych.

Przy określaniu nienależnie pobranych środków w ramach "Programu dla szkół" nie jest konieczne przedłożenie dowodów zapłaty za produkty, gdy realizowane są uproszczone metody rozliczeniowe, a pozyskanie produktów jest nieodpłatne lub z własnych zasobów beneficjenta.