Inwestorowi nie przysługiwało prawo do prowadzenia robót budowlanych bez uzyskania stosownego pozwolenia, ingerujących w przegrody zewnętrzne budynku jednorodzinnego z aneksem warsztatowym, co uzasadniało podjęcie postępowania naprawczego przez organ nadzoru budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zgodność projektowanego gazociągu z prawem i decyzją lokalizacyjną, oddala skargę kasacyjną dotyczącą rzekomych naruszeń przepisów materialnych i proceduralnych, potwierdzając środowisko prawne dla budowy jako zgodne z projektem.

Nieusunięcie skutków przewidywalnych okoliczności takich jak stany chorobowe poprzez właściwe ustanowienie pełnomocnictwa obciąża stronę i wyklucza usprawiedliwienie uchybienia terminowi procesowemu.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie uzasadnia wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną, jeżeli nie wpływa na jej treść. NSA oddalił skargę, podkreślając nienaruszalność decyzji ostatecznej utrzymanej w mocy.

Gmina nie może różnicować stawek opłat za zajęcie pasa drogowego na podstawie kryteriów niewymienionych w ustawie o drogach publicznych, co skutkuje nieważnością uchwały przekraczającej delegację ustawową.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych, w tym art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., uprawniając skarżącego do zawieszenia postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, stwierdził, że uchybienie terminowi procesowemu nie było niezawinione ze strony skarżącego. Pełnomocnictwo udzielone córce winno było być skutecznie egzekwowane. Zaniedbania pełnomocnika obciążają mocodawcę.

Wynagrodzenie nauczyciela akademickiego uzyskiwane w wyniku działalności dydaktycznej na uczelni od 1 stycznia 2018 roku uprawnia do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 i art. 22 ust. 9b pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ jest zobowiązany do wyczerpującego przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym dopuszczenia możliwych środków dowodowych w celu dokładnego ustalenia faktycznego zajęcia nieruchomości przez drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 roku.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzję administracyjną z powodu błędnej wykładni prawa unijnego oraz braku dostatecznego uzasadnienia decyzji organu odwoławczego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w związku z koniecznością przedstawienia dokumentu homologacji dla nowego pojazdu sprowadzonego spoza UE jest rażące, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej starosty Wałeckiego.

Decyzja o rejestracji pojazdu, wydana w oczywistym naruszeniu art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz unijnego rozporządzenia nr 167/2013, mimo niepełnej dokumentacji homologacyjnej, jest nieważna z uwagi na rażący charakter uchybienia. Skarga kasacyjna oddalona.

Decyzja rejestracyjna Starosty Wałeckiego naruszyła prawo poprzez brak wymaganego świadectwa homologacji, naruszenie to było oczywiste, lecz nie uznane za rażące. NSA potwierdził obowiązek stosowania przepisów unijnych dot. homologacji pojazdów.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu z istotnymi zmianami konstrukcyjnymi, bez odpowiedniego oświadczenia producenta, narusza rażąco przepisy prawa, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.

W związku z brakiem istotnego naruszenia prawa, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na wyrok WSA, podtrzymując legalność uchwały Rady Miejskiej dotyczącej maksymalnej liczby zezwoleń na sprzedaż alkoholu.

Rejestracja pojazdu bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 prd, zgodnie z rozporządzeniem UE nr 167/2013, co uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnej. NSA uznaje brak dokumentu za oczywiste naruszenie prawa.

W przypadku rejestracji nowego pojazdu rolniczego na terenie Polski wymóg przedstawienia odpowiednich dokumentów homologacji ma charakter bezwzględny i jego brak stanowi rażące naruszenie prawa prowadzące do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.