Przekroczenie przez organ administracyjny 65-dniowego terminu na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę uprawnia organ wyższego stopnia do nałożenia kary pieniężnej. Trudności kadrowe i organizacyjne nie uzasadniają zwłoki, o ile nie ma przepisów wyraźnie to regulujących.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zasadność wyroku sądu pierwszej instancji, oddalając skargę kasacyjną na przewlekłość postępowania ochrony międzynarodowej, podkreślając konieczność przeprowadzenia całości badania dowodowego w wyznaczonych terminach, zgodnie z art. 34 u.u.c.o. i art. 183 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacji stanowi oczywiste naruszenie przepisów art. 72 p.r.d., lecz nie kwalifikuje się jako rażące naruszenie prawa, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Decyzja o rejestracji pojazdu, podjęta bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, narusza prawo, choć nie ma charakteru rażącego w świetle art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., z uwagi na jednoznaczny obowiązek zgodności z przepisami krajowymi i unijnymi.

Brak dowodu homologacji przy rejestracji nowego pojazdu z kraju spoza UE narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., ale nie jest rażącym naruszeniem zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Oczywiste naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w procesie rejestracyjnym pojazdu, niewystarczające do kwalifikacji jako rażące. NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że wątpliwości interpretacyjne przepisów prawa nie uzasadniają uznania decyzji za nieważną.

Sąd oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że brak uiszczenia opłaty elektronicznej jest naruszeniem zasługującym na karę, niezależnym od wadliwego działania systemu e-Toll, którego konsekwencje spoczywają na korzystającym z drogi publicznej.

Brak przedłożenia dokumentu homologacyjnego przy pierwszej rejestracji pojazdu na terenie UE stanowi oczywiste, lecz nie rażące naruszenie prawa, nie uzasadniające stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

Wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej mycia wiat przystankowych i wygrodzeń przeciwdziała usłudze o jednolitym charakterze i nie uzasadnia stosowania różnych stawek VAT, co potwierdza uchylenie decyzji organu podatkowego przez sąd.

Przepisy porządkowe regulujące obowiązek stosowania kagańców dla psów w lokalnym transporcie zbiorowym nie naruszają prawa, są zgodne z celami ochrony zdrowia, życia i bezpieczeństwa publicznego oraz mieszczą się w ustawowych kompetencjach Rady Miasta, nie naruszając przy tym zasad humanitarnego traktowania zwierząt.

NSA uznaje, że organ podatkowy poczynił dostateczne ustalenia faktyczne, wykazując istnienie korzyści podatkowej jako celu transakcji. Jednakże sąd pierwszej instancji powinien merytorycznie kontrolować poprawność zastosowania przepisów postępowania oraz prawa materialnego.