Zachowanie skarżącej, polegające na odmowie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w jej miejscu zamieszkania, wskazuje na brak współdziałania z organem pomocy społecznej, uzasadniając wydanie decyzji odmownej o przyznaniu zasiłku celowego (art. 11 ust. 2 i art. 107 ust. 4a u.p.s.).

Brak współpracy wnioskodawcy z organem przy przeprowadzaniu wywiadu środowiskowego stanowi podstawę do odmowy przyznania zasiłku celowego (art. 11 ust. 2 oraz art. 107 ust. 4a u.p.s.). NSA potwierdza zasadność takiego rozstrzygnięcia w sytuacji braku współdziałania.

Grzywna nałożona na podstawie art. 5 u.z.z. w celu przymuszenia wykonania obowiązku szczepienia ochronnego jest zgodna z przepisami prawa materialnego i procesowego; obowiązek ten wynika z ustawowych regulacji, a jego egzekucja nie narusza konstytucyjnych praw ani wolności skarżącej.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest prawnie wymagalny i zgodny z obowiązującymi przepisami, a jego egzekwowanie w drodze administracyjnej nie narusza prawa, pomimo wskazanych zastrzeżeń konstytucyjnych odnoszących się do regulacji proceduralnych.

Zgodnie z art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a., niedopuszczalność zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym stwierdza się, gdy zarzut był już przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu. Obowiązkiem organów jest zapobieganie powielaniu rozpatrywanych kwestii w różnych postępowaniach administracyjnych, celem ochrony spójności proceduralnej.

Rozdrabnianie odpadów wielkogabarytowych, jako proces przetwarzania, uzasadnia zmianę klasyfikacji odpadów w katalogu odpadów zgodnie z art. 4 ustawy o odpadach. Proces ten wymaga właściwego zezwolenia, a brak jego uzyskania może skutkować potwierdzeniem słuszności zarządzeń pokontrolnych.

Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym cechowało się nieważnością z uwagi na pozbawienie stron prawa do obrony przez brak możliwości ich udziału, co wymaga ponownego rozpoznania sprawy przez sąd I instancji.

NSA uznał za zasadną decyzję nadzoru budowlanego nakładającą na skarżącego obowiązki zlikwidowania nieszczelności oraz zakazu użytkowania pieca, potwierdzając zgodność działań organów z art. 66 ust. 1 P.b. i brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Na gruncie sprawy dotyczącej opłaty stałej za usługę wodną, Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje, że art. 271 ust. 5a Prawo wodne ma zastosowanie do pozwoleń wydanych po 23 listopada 2019 r., a opłaty powinny być adekwatne do możliwości faktycznego korzystania z udogodnień wynikających z pozwolenia wodnoprawnego.

Znak towarowy "COVI-SEPT" ma charakter opisowy i nie posiada dostatecznych znamion odróżniających, co uniemożliwia udzielenie prawa ochronnego. Monopolizacja tego oznaczenia ograniczałaby swobodę działania innych podmiotów na rynku.

W przypadku składowania odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym, domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem tych odpadów. Obalenie domniemania wymaga wykazania, że odpady należą do innego podmiotu.