Cofnięcie pozwolenia zintegrowanego bez odszkodowania następuje przy spełnieniu przesłanek określonych w art. 195 ust. 1 pkt 1 p.o.ś. zgodnie z uznaniem organu, przy czym błędy proceduralne nie zawsze wpływają na zasadność cofnięcia.

Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostaje uchylony w zakresie stwierdzenia bezczynności Wojewody, z uwagi na niewyznaczenie terminu rozpoznania przez NSA warunkującego ocenę przewlekłości lub bezczynności w orzekanej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez niewykonanie sądowych wskazań skutkuje uchyleniem administracyjnych decyzji dotyczących nałożenia kar za zajęcie pasa drogowego. Organy administracyjne zobowiązane są do bezwzględnego stosowania się do wskazówek sądu celem prawidłowego ustalenia powierzchni zajęcia oraz weryfikacji przesłanek odstąpienia od kary.

Dla zwolnienia dywidend z opodatkowania podatkiem u źródła wymagany jest status rzeczywistego właściciela przez uzyskującego, co zgodnie z umową Polska-Cypr zwalnia z podatku wyłącznie 'beneficial owner'. Odmowa stwierdzenia nadpłaty jest uzasadniona brakiem uznania spółki Z. za rzeczywistego beneficjenta.

Decyzja administracyjna stwierdzająca nieważność decyzji z 2000 roku została wadliwie uzasadniona; pomimo wejścia w życie nowych przepisów regulujących prekluzję czasową, organ nadzorczy zaniechał rzetelnej oceny przesłanek nieważności.

Podatek naliczony można odliczyć tylko na podstawie faktur odzwierciedlających rzeczywiste zdarzenia gospodarcze. Faktury "puste", dokumentujące fikcyjne transakcje, nie stanowią podstawy do odliczenia podatku VAT, zwłaszcza przy braku należytej staranności w weryfikacji kontrahenta.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając deklaratoryjny charakter decyzji o solidarnej odpowiedzialności za zwrot dofinansowania. Termin przedawnienia liczony jest od chwili doręczenia decyzji administracyjnej, nie wezwania do zapłaty.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, wskazał na niejasne uzasadnienie wyroku WSA, co uniemożliwia ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia.

Działalność polegająca na przewozie osób podlega obowiązkowi posiadania licencji transportowej, a jej brak w trakcie kontroli uzasadnia nałożenie kary finansowej. Przewóz okazjonalny musi spełniać określone ustawą warunki formalne. (NSA 2025)

Przewóz osób za pomocą aplikacji mobilnej, odbywany pojazdem spełniającym kryteria techniczne, stanowi transport drogowy wymagający licencji. Nałożenie kary za przewóz okazjonalny jest uzasadnione przy stwierdzeniu naruszenia art. 18 ust. 5 Ustawy o transporcie drogowym. Skarga kasacyjna oddalona.

Brak współdziałania wnioskodawcy w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego stanowi podstawę do odmowy przyznania zasiłku okresowego, nawet w kontekście rozwiązań epidemicznych, jeśli brak okoliczności pozwalających na wyjątkową formę wywiadu.

Dla zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 27 Ustawy o VAT nie jest konieczne posiadanie formalnego wykształcenia kierunkowego; kluczowe jest posiadanie wiedzy umożliwiającej nauczanie na odpowiednim poziomie. Zastosowanie zwolnienia wymaga oceny faktycznych kompetencji nauczyciela.

Zabudowa zagrodowa związana z gospodarstwem rolnym przekraczającym średnią powierzchnię w gminie jest zwolniona z wymogu spełnienia zasady dobrego sąsiedztwa przy ustalaniu warunków zabudowy (art. 61 ust. 4 u.p.z.p.). Wymogi w tym zakresie mają charakter uproszczony, co potwierdził NSA w rozpatrywanym przypadku.

Uchwała Rady Gminy G. z dnia 10 lutego 2023 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest nieważna z uwagi na nieuzasadnione ograniczenia prawa własności, naruszające zasady sporządzania planu, w tym wymóg uzasadnienia ograniczeń ingerujących w uprawnienia właścicielskie.

NSA uznał za zasadną decyzję nadzoru budowlanego nakładającą na skarżącego obowiązki zlikwidowania nieszczelności oraz zakazu użytkowania pieca, potwierdzając zgodność działań organów z art. 66 ust. 1 P.b. i brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.