Zarząd Dróg Miejskich nie jest uprawniony do zarządzania drogami wewnętrznymi poza zakresem dróg publicznych, co wykracza poza kompetencje przyznane przez ustawę o drogach publicznych. Przyznanie dodatkowych zadań wymaga wyraźnej delegacji ustawowej.

Uzyskanie pomocy finansowej na dom nie jest wykluczone, gdy funkcjonariusz przekazał lokal przed wnioskiem. Kluczowe jest przekazanie lokalu, nie zaś moment złożenia wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Prezesa ZUS została wydana z naruszeniem prawa, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wszystkich przesłanek przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy oraz indywidualnych okoliczności skarżącego.

Sąd uznał brak bezczynności PPIS w Kępnie w zakresie udostępnienia informacji publicznej; w skardze kasacyjnej nie wykazano skutecznie naruszeń przepisów u.d.i.p.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw wykazania wpływu proceduralnych uchybień na wynik sprawy oraz prawidłową ocenę stanu faktycznego przez sąd I instancji, zgodnie z granicami postawionych zarzutów kasacyjnych.

Prowadzenie gospodarstwa rolnego przez rolnika stanowi negatywną przesłankę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. W razie zaprzestania pracy w gospodarstwie, za czym przemawia zgłoszone pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie, świadczenie może być przyznane.

Rada Gminy, podejmując uchwałę o dietach dla sołtysów bez ustalania zasad zwrotu kosztów podróży, nie narusza prawa, gdyż art. 37b ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym dopuszcza fakultatywną regulację obu kwestii.

Zgodnie z art. 12 ustawy o realizowaniu usług społecznych, Rada gminy w statucie centrum usług społecznych może regulować szczegółową organizację Centrum, jednak nie może to prowadzić do powtórnej regulacji przepisów już ujętych w ustawie. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w części rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego, uznając za błędne ograniczenie kompetencji Rady Miasta do ustanawiania

Decyzja prezesa UODO o braku naruszenia RODO przez spółkę P. S.A. w procesie pozyskiwania zgód osobowych była prawidłowa. Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w Warszawie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzje organów administracyjnych o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. są prawidłowe i zgodne z miejscowym planem, jeśli granice inwestycji określone są w części graficznej planu zgodnie z przeznaczeniem terenowym.

Plan miejscowy, wskazujący działki jako przeznaczone pod drogi publiczne, stanowi wystarczającą przesłankę "niezbędności" w kontekście art. 97 ust. 3 pkt 1 u.g.n., co wyklucza potrzebę dalszej weryfikacji faktycznej celowości podziału działek na cele publiczne przez organy orzekające.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że decyzje organów administracyjnych nie ustalały w sposób jasny granic działek w kontekście wywłaszczenia. Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwalał na precyzyjne rozstrzygnięcie wniosku o zwrot nieruchomości, co uzasadniało uchylenie decyzji przez Sąd I instancji.

Roszczenie o zwrot wywłaszczonej nieruchomości nie przysługuje, gdy prawo użytkowania wieczystego na rzecz osoby trzeciej ujawniono przed 1 stycznia 1998 r., zgodnie z art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Brak skutecznego zarzutu proceduralnego skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna W.P. została oddalona, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył prawa umarzając postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe w świetle istniejącej ostatecznej decyzji dotyczącej tej samej sprawy.

Uchylając wyrok WSA, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że obywatelom Ukrainy przysługuje prawo do świadczeń rodzinnych jedynie wtedy, gdy zamieszkują z dziećmi na terytorium RP. Świadczenia te ograniczono wyłącznie do potrzeb dzieci, zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.