Skarga kasacyjna K.W. Sp. z o.o. Sp.k. dotycząca rażącego naruszenia art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w procesie rejestracji pojazdu została oddalona przez NSA, jako że naruszenie było oczywiste, lecz nie rażące.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż brak dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu rolniczego stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie decyzji rejestracyjnej. Sąd podkreślił konieczność zgodności decyzji administracyjnych zarówno z prawem krajowym, jak i unijnym.

NSA oddalił skargę kasacyjną D.S., uznając brak wpływu orzeczenia TSUE w sprawie C-189/18 na decyzję ostateczną dotyczącą podatku VAT. Wyrok TSUE nie dotyczył polskiej regulacji, a tym samym nie wpływał na zasadność wznowienia postępowania.

NSA orzekł, że wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją o uznaniu za obywatela polskiego, bez uprzedniego uchylenia decyzji o Karcie Polaka i pozwoleniu na pobyt stały, jest niedopuszczalne.

Decyzja o włączeniu nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków stwarza istotne konsekwencje dla prawa własności właściciela i wymaga zapewnienia mu czynnego udziału w postępowaniu, co determinuje zgodność z prawem tego typu działań organów administracyjnych.

Zaskarżona czynność Burmistrza Miasta Zakopane w zakresie włączenia budynku [...] do gminnej ewidencji zabytków dokonana została bez należytego uzasadnienia zabytkowego charakteru budynku oraz z naruszeniem zasad czynnego udziału właściciela nieruchomości w postępowaniu administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przepis art. 245 § 1 pkt 3 lit. b) Ordynacji podatkowej nie wyklucza uchylenia ostatecznej decyzji podatkowej jako bezprzedmiotowej, mimo upływu terminu przedawnienia, jeśli zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania wskazujące na błędnie nałożony obowiązek podatkowy.

Postępowanie administracyjne dotyczące przyznania własności nieruchomości licytantom po jego wykreśleniu z masy upadłości nie narusza przepisów prawa upadłościowego, a brak udziału syndyka nie stanowi przesłanki nieważności postępowania.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2025 r., sygn. akt nieznana: Skarga kasacyjna wniesiona przez D.S. została oddalona jako niezasadna, uznając, iż orzeczenie TSUE w sprawie C-189/18 nie miało wpływu na treść decyzji ostatecznej dotyczącej rozliczenia podatku VAT, a zarzut niewłaściwego składu orzekającego pierwszej instancji nie znalazł potwierdzenia.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie orzeczenia TSUE możliwe jest tylko wówczas, gdy to orzeczenie wpływa na treść decyzji ostatecznej w sposób istotny, co w analizowanym przypadku nie miało miejsca.

Czynność włączenia obiektu do Gminnej Ewidencji Zabytków, przeprowadzona z naruszeniem konstytucyjnych zasad ochrony praw własności, nawet przed wydaniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego (sygn. P 12/18), jest wadliwa i jej skuteczność prawna była prawidłowo zakwestionowana.

Decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż kolejne trzy miesiące, a organ podatkowy uprawdopodobni niewykonanie decyzji, które skutkuje prawdopodobieństwem jej niewykonania przez podatnika.

Skarżące nie mają interesu prawnego w kwestionowaniu ważności decyzji komunalizacyjnej dotyczącej nieruchomości, gdyż nie legitymują się tytułem prawnym do tej nieruchomości na dzień wydania decyzji. Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona.

Złożona skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak podstaw do uznania ujawnienia w księdze wieczystej za wywłaszczenie w rozumieniu art. 129 ust. 5 pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz prawidłowość działań organów administracyjnych w zakresie umorzenia postępowania o ustalenie odszkodowania.

Wznowienie postępowania podatkowego na skutek przesłanki z art. 240 § 1 O.p. pozwala uchylić ostateczną decyzję nawet przy upływie terminu przedawnienia, jeżeli decyzja była bezprzedmiotowa już w momencie jej wydania. Upływ terminu z art. 68 O.p. nie jest przeszkodą w takich okolicznościach.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając brak zasady wpływu orzeczenia TSUE na decyzję ostateczną z 13 października 2011 r., oraz poprawności proceduralnej składu sądu pierwszej instancji. Wyrok TSUE nie determinował odmiennego rozstrzygnięcia.