Odmowa uznania O.M. za obywatela polskiego jest zgodna z prawem, gdyż popełnione przez niego czyny mogły stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego zgodnie z art. 31 pkt 2 ustawy o obywatelstwie polskim.
Systematyczne naruszanie porządku prawnego przez cudzoziemca poprzez wykroczenia karnoskarbowe uzasadnia odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, gdyż stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego w RP.
Zgoda wszystkich stron postępowania na zmianę decyzji ostatecznej zgodnie z art. 155 k.p.a. jest niezbędna, a brak jej formalnego uzyskania od następców prawnych wyklucza dokonanie zmiany takiej decyzji.
Warstwa ocieplenia wykonana na wybudowanym budynku gospodarczo-garażowym stanowi integralną część robót budowlanych, co uzasadniało wymóg uzyskania pozwolenia na budowę, a nie tylko zgłoszenia. Zatem, budowa przekraczająca 35 m² zabudowy nie jest objęta zwolnieniem z obowiązku pozwolenia.
Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku naruszenia zasad postępowania administracyjnego oraz prawidłowości oceny materiału dowodowego dokonanej przez organy azylowe w kontekście przyznania ochrony międzynarodowej cudzoziemcowi.
Jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się żywego dziecka, zgodnie z art. 15b ustawy o świadczeniach rodzinnych, jest świadczeniem, które nie może być przyznane więcej niż jeden raz na to samo zdarzenie prawne, nawet w przypadku zmiany opiekuna dziecka.
Koszty uzyskania przychodów wymagają właściwego udokumentowania oraz nie mogą stanowić wydatków wynikających z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych transakcji; nie uznaje się kosztów z faktur dostawcy, który nie zrealizował dostawy.
Koszt uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia udziałów w spółce powstałej z przekształcenia wynika z wartości bilansowej spółki przed przekształceniem, co wyklucza stosowanie wartości historycznej wkładów jako kosztu.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że informacje wytworzone na zlecenie organu publicznego i finansowane ze środków publicznych stanowią informację publiczną. Organ pozostający w bezczynności w zakresie ich udostępnienia, zobowiązany jest do rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej.
Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie jest właściwy do nadzorowania przetwarzania danych osobowych przez Sądy w ramach ich działalności orzeczniczej (art. 55 ust. 3 RODO).
Decyzja o zabezpieczeniu wydana na podstawie art. 33 § 1 O.p. nie rozstrzyga o wysokości zobowiązania podatkowego, a w postępowaniu zabezpieczającym organ podatkowy jest zobowiązany jedynie do uprawdopodobnienia istnienia zobowiązania w przybliżonej wysokości oraz wykazania uzasadnionej obawy jego niewykonania, nie zaś do przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego właściwego dla wymiaru podatku