Sprzedaż działek przez R. K. stanowi działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT. Za podatnika uznaje się osobę, która przez swoje działania wykracza poza zwykły zarząd majątkiem własnym, realizując profesjonalne czynności w zakresie obrotu nieruchomościami.

Dla odmowy wydania interpretacji indywidualnej kluczowe znaczenie ma istnienie uzasadnionego przypuszczenia, że planowane działania mogą mieć sztuczny charakter zmierzający do uniknięcia opodatkowania. W ocenie zasadności takiej odmowy nie jest konieczne pełne postępowanie dowodowe.

Podatnik nie wykazuje podstaw do ulgowego traktowania na gruncie podatków lokalnych, jeżeli faktyczne okoliczności użytkowania terenu nie spełniają ustawowych przesłanek zwolnienia z podatku od nieruchomości, określonych dla infrastruktury kolejowej. Ewidencja gruntów wiąże organy podatkowe.

Zwolnienie od podatku od nieruchomości stosuje się wyłącznie do gruntów, które faktycznie spełniają przewidziane przepisami warunki, co wyklucza tereny, które utraciły infrastrukturę kolejową. Sam demontaż infrastruktury i niewykazanie przesłanek zwolnienia wyklucza możliwość jego zastosowania.

Transakcja nabycia wierzytelności poniżej wartości nominalnej, gdy różnica ta odzwierciedla ekonomiczną wartość wierzytelności, nie stanowi usług wobec art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Zaliczki na poczet zysku wypłacane komplementariuszowi nie są opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w trakcie roku. Spółka komandytowa nie ma obowiązku poboru takiego podatku, gdyż faktyczny dochód z udziału w zyskach ustalany jest po zakończeniu roku podatkowego.

Grunty związane z linią kolejową, co do której wydana została decyzja wygaszająca decyzję o likwidacji, mogą stanowić samodzielny przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Prokuratora, uznając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze poprawnie uchyliło decyzję organu I instancji, gdy sprawa wymagała pełnego postępowania dowodowego. Prawidłowość decyzji kasatoryjnej wynikała z konieczności ochrony zasady dwuinstancyjności.

Z przyczyn określonych w art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji, zwolnienie funkcjonariusza może nastąpić po 12 miesiącach zawieszenia, nawet jeśli jego podstawą było toczące się postępowanie karne, które nie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem.