Decyzja o cofnięciu pozwolenia na broń powinna opierać się na szczegółowej ocenie ryzyka związanego z posiadaniem broni. W przypadku stwierdzenia wykroczenia, które podważa zaufanie do zgodnego z prawem użytkowania broni, cofnięcie pozwolenia jest uzasadnione, mając na uwadze interes społeczny oraz bezpieczeństwo publiczne.
Użycie broni palnej sportowej poza strzelnicą podważa rękojmię zgodnego z prawem posiadania, co uzasadnia cofnięcie pozwolenia, zgodnie z art. 18 ust. 5 pkt 6 ustawy o broni i amunicji.
Zgromadzone na działce skarżącego przedmioty stanowią odpady w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach, co uzasadnia podjęcie działań administracyjnych, w tym nakazania ich unieszkodliwienia przez organ administracji lokalnej.
W sprawie ustanowienia użytku ekologicznego na terenie działki ewidencyjnej obejmującej cenne siedliska przyrodnicze, Rada Miejska działała zgodnie z przepisami o ochronie przyrody, zachowując zasadę proporcjonalności. Całościowe objęcie terenu ochroną jest uzasadnione dla zachowania integralności ekosystemu.
Artykuł 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o gospodarce komunalnej upoważnia jednostki samorządu terytorialnego do regulowania odpłatności za usługi publiczne poprzez akty prawa miejscowego, o ile nie są uregulowane szczegółowo przez inne przepisy. Skargi kasacyjne oddalone, uchwała zgodna z prawem.
W przypadku skargi kasacyjnej NSA jest związany jej granicami i zasadniczo nie ma kompetencji do kontroli legalności poza zakresem zaskarżenia. Zarzuty muszą być wyraźnie ujęte, a ich uzasadnienie przejrzyste i klarowne.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA, zwracając sprawę do ponownego rozpoznania, z uwagi na obciążenia proceduralne i materialne. Ustalono konieczność pełnego wyjaśnienia rzeczywistych okoliczności transakcji oraz rozstrzygnięcie o istnieniu karuzeli podatkowej i ewentualnym nadużyciu podatkowym.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodne z prawem decyzje organów administracyjnych o wymeldowaniu M.C., podtrzymując, że opuszczenie miejsca zameldowania było dobrowolne, nie naruszając przepisów ustawy o ewidencji ludności.
Skarga kasacyjna G. Ł. na wyrok WSA w Kielcach została oddalona, a decyzja podatkowa odnośnie podatku VAT za lata 2013-2015 uznana za prawidłową z uwagi na proceduralną efektywność podjętych działań skarbowych i brak instrumentalności postępowania karnoskarbowego.
Skarga kasacyjna, będąc formalnie i merytorycznie wadliwie sporządzona, nie wykazuje istotnych naruszeń prawa; dlatego też wyrok WSA utrzymano w mocy, potwierdzając prawidłowość postępowania organów podatkowych i ich decyzji.
Zwrot wywłaszczonej nieruchomości jest niedopuszczalny, gdy zrealizowano na niej inwestycję zgodnie z decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej i gdy obszar znajduje się w granicach pasa drogowego.
Wydanie zaświadczenia, potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy zgodnie z art. 109 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym, wymaga wnikliwej oceny dokumentów dostarczonych przez wnioskodawcę oraz dokonania klasyfikacji taryfowej pojazdu, bez konieczności przeprowadzania oględzin.
Postępowanie wyjaśniające przed wydaniem zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy umożliwia organowi podatkowemu weryfikację klasyfikacji taryfowej pojazdu, a stosowne zaświadczenie może być wydane po ocenie dokumentacji dostarczonej przez podatnika, zgodnie z art. 109 ust. 2a i 2c ustawy akcyzowej.
Podział nieruchomości zgodnie z art. 95 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie może prowadzić do wyodrębnienia dwóch budynków mieszkalnych z jednej jednostki budowlanej, oraz wydzielenia działek dla takich budynków. NSA za niezgodne z prawem uznał zatwierdzenie takiego podziału i uchylił zaskarżony wyrok.
Przed wydaniem zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy, organ podatkowy ma obowiązek ocenić dokumentację pod kątem klasyfikacji taryfowej pojazdu. Klasyfikacja ta jest kluczowa dla określenia obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.
Odstąpienie przez organ od realizacji wniosku o przydział lokalu mieszkalnego z uwagi na odmowę przyjęcia przez wnioskującego proponowanych lokali socjalnych było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa lokalowego, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA.