Sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną stanowi zarząd majątkiem prywatnym, a nie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeśli przygotowania do sprzedaży nie wykazują znamion profesjonalizmu oraz ciągłości właściwych dla podmiotów gospodarczych.

Dofinansowanie z NCBiR, niewiązane bezpośrednio z ceną usług świadczonych odpłatnie na rzecz osób trzecich, nie stanowi składnika podstawy opodatkowania podatkiem VAT, jako że nie realizuje się świadczenie usług odpowiadające definicji art. 8 ust. 1 u.p.t.u.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłową decyzję organu podatkowego, odmawiającą ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy z uwagi na brak eksploatacji statku w transporcie międzynarodowym oraz nieudowodnienie przez skarżącego niewspółmierności zaliczek.

Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy cywilnoprawnej może mieć charakter wywłaszczeniowy, jeżeli umowa jest związana z zamiarem realizacji celu publicznego, w tym przypadku realizacji inwestycji publicznej, co zobowiązuje do zwrotu nieruchomości, gdy stanie się ona zbędna na ten cel. Skargi kasacyjne oddalono.

NSA uchylając decyzje WSA i organów podatkowych, uznał, że P. sp. z o.o. wykazała wystarczające dowody na realny wywóz towarów lecz organy nie udowodniły, iż doszło do oszustwa podatkowego. Zakwestionowano stosowanie krajowej stawki VAT zamiast preferencyjnej stawki 0%.

Organ podatkowy dokonując oceny wniosku o wydanie zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy jest zobowiązany do przeprowadzenia niezbędnego postępowania wyjaśniającego, w tym oceny prawidłowej klasyfikacji taryfowej pojazdu.

Budowa odcinka linii kablowej elektroenergetycznej nn-0,4 kV wraz ze złączami, jako elementu rozbudowy sieci dystrybucyjnej, stanowi inwestycję celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n., nawet jeśli pierwotnie może obsługiwać ograniczoną liczbę odbiorców.

Skarga kasacyjna R.W. uznana za niezasadną; Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał stanowisko WSA w Krakowie, nie stwierdzając rażącego naruszenia prawa w decyzji organu podatkowego, co wykluczyło możliwość stwierdzenia jej nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest wystąpienie rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 ordynacji podatkowej, przy czym należy przez nie rozumieć oczywistą sprzeczność z treścią przepisów. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że podniesione zarzuty nie spełniają tego kryterium.

Zaskarżona decyzja ostateczna dotycząca pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej odpowiadała przepisom prawa; uzasadnienie wyroku WSA jest wystarczające do przeprowadzenia kasacyjnej kontroli prawidłowości wyroku. Skarga kasacyjna bez uzasadnionych podstaw. Oddalenie skargi.

Skarga kasacyjna dotycząca decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę sieci elektroenergetycznej została prawidłowo oddalona. Organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopuściły się istotnych uchybień proceduralnych wpływających na rozstrzygnięcie.

Sąd Naczelny stwierdził, że A.B. jako spadkobierca i następca prawny B.K. oraz J.K. posiadał interes prawny w postępowaniu, a zaskarżone postanowienie WINB było wydane zgodnie z prawem.