Osoba uprawniona do jednego ze świadczeń wymienionych w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, w tym renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy, nie może uzyskać równolegle prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Wyrok TK z dnia 26 czerwca 2019 r. nie zmienia tej sytuacji, wymaga działań ustawodawczych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz zaskarżoną decyzję organów, uznając prawo zarządu PKP do nieruchomości na podstawie historycznego aktu notarialnego, co umożliwia potencjalne uwłaszczenie zgodnie z art. 200 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Decyzja Wojewody Wielkopolskiego stwierdzająca nieważność pozwolenia na budowę w strefie kontrolowanej gazociągu nie narusza przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż obejmuje oczywiste naruszenie bezpieczeństwa zgodnie z prawem budowlanym.

Decyzja Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdza brak interesu prawnego skarżącej, co uzasadnia umorzenie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty o pozwoleniu na budowę, z uwagi na nieotwieranie obszaru oddziaływania na działkę skarżącej.

Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem prawa, poprzez brak wymaganej zgody producenta na zmiany konstrukcyjne, skutkuje jej unieważnieniem na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Skarżącej nie przysługuje status strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę, gdy projektowaną inwestycję realizuje się zgodnie z planem, bez zmiany stosunków wodnych, co oznacza brak zainteresowania prawnego danej nieruchomości przez tę inwestycję.

Podpisanie decyzji administracyjnej przez Przewodniczącego Zarządu Związku KZGRL bez odpowiedniego umocowania całego organu kolegialnego czyni decyzję nieważną z mocy prawa, z uwagi na rażące naruszenie prawa strukturalnego organu administracyjnego.

Nakaz przywrócenia stanu poprzedniego bądź wykonania urządzeń zapobiegających szkodom wodnym nie może być wydany, jeśli brak jest bezpośrednich dowodów na szkodliwą zmianę stosunków wodnych między działkami, co oznacza, że w takich okolicznościach nie zachodzą przesłanki z art. 234 ustawy Prawo wodne.

Sąd administracyjny II instancji narusza art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., przyjmując jako miarodajną datę nadania przesyłki datę wydruku etykiety przez kuriera, nie uwzględniając regulaminu operatora pocztowego oraz nie umożliwiając weryfikacji rzeczywistego momentu nadania przez stronę.

Należy odmówić prawa do odliczenia podatku VAT w sytuacji, gdy faktury są wystawione przez podmioty nieprowadzące działalności gospodarczej, a podatnik nie dołożył należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, zwłaszcza gdy transakcje noszą znamiona nierzeczywistych obrotów.

Wydanie decyzji odmownej we wznowieniu postępowania wymaga przeprowadzenia pełnej analizy nowych okoliczności faktycznych pod kątem ich wpływu na sprawę, przy jednoczesnym uznaniu interesu prawnego wnioskodawcy jako strony postępowania.

W sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego dot. składek na ubezpieczenie społeczne, Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak naruszeń proceduralnych i materialnych mogących uzasadniać kasację, potwierdzając prawidłowość działań organów administracyjnych.

Sąd potwierdził, że prace montażowe i przepakowujące w Indiach na częściach chińskich nie stanowiły przetworzenia wystarczającego do zmiany ich kraju pochodzenia. Importerzy nie wykazali, że operacje przeprowadzone w Indiach stanowiły istotne przetwarzanie pozwalające na uznanie towaru za pochodzący z Indii.

Znak towarowy "eINFO: odbiór" posiada dostateczne znamiona odróżniające, gdy kompozycja elementów słownych i graficznych jako całość tworzy odrębny znak towarowy, co pozwala na jego ochronę na gruncie prawa własności przemysłowej.

Postępowanie administracyjne zostaje umorzone wskutek zawieszenia bez dostarczenia raportu o oddziaływaniu na obszar Natura 2000, co powoduje uznanie wniosku o pozwolenie na budowę za wycofany (art. 97 ust. 11 ustawy środowiskowej).

Organ I instancji powinien wezwać inwestora do uzupełnienia wniosku w zakresie wykazania charakteru inwestycji jako celu publicznego zgodnie z art. 2 pkt 5 u.p.z.p. oraz art. 6 pkt 3 u.g.n.

Właściciel gruntu nie wykazał, że sąsiednia zabudowa wpłynęła na zmianę stosunków wodnych w sposób szkodliwy dla jego działki, a tym samym brak było podstaw do wydania nakazu na podstawie art. 234 ust. 3 Prawa wodnego.