Sąd utrzymał w mocy obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej obejmującej cały system kanalizacyjny, uznając za prawidłowe objęcie nim wszystkich właścicieli nieruchomości, co jest niezbędne dla oceny zgodności z warunkami techniczno-budowlanymi.

Umorzenie postępowania w sprawie legalności gazociągu było zasadne ze względu na bezprzedmiotowość, gdyż brak podstaw do orzeczenia o samowoli budowlanej oraz do nakazu rozbiórki w świetle zebranych dokumentów i obowiązujących przepisów.

Skarga kasacyjna na wyrok oddalająca wobec uchwały planistycznej jest bezzasadna. Niezgodność planu miejscowego z obowiązującymi przepisami w dniu jego uchwalenia oraz naruszenie interesu prawnego nie zostały wykazane.

Rażące naruszenie przepisów o rejestracji pojazdów, wskutek zmiany konstrukcji pojazdu bez wymaganej homologacji, jest podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał orzeczenie stwierdzające nieważność decyzji o rejestracji pojazdu, uznając jej wydanie za wadliwe prawnie.

Pozbawienie strony możliwości obrony swoich praw przed sądem z powodów proceduralnych, w tym możliwości osoby będącej stroną w sprawie na rozpoznanie jej stanowiska, sankcjonuje nieważność postępowania sądowego.

Decyzja rejestracyjna pojazdu wydana bez wymaganej homologacji narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz rozporządzenie 167/2013. WSA i NSA zgodnie uznały naruszenie za oczywiste i rażące, podtrzymując uchylenie decyzji SKO.

Brak dokumentu homologacyjnego przy rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE stanowi uchybienie oczywiste, jednak nie rażące, o ile nie wywołuje nieakceptowalnych skutków społeczno-gospodarczych. W przypadku decyzji rejestracyjnych brak rażącego naruszenia uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego, w świetle proporcjonalności oraz w kontekście ochrony bezpieczeństwa transportu publicznego, jest uzasadnione niezależnie od działań naprawczych podjętych przez przedsiębiorcę, które okazały się niewystarczające.

NSA jest uprawniony do cofnięcia koncesji bez odszkodowania, gdy przedsiębiorca nie usunie naruszeń zagrażających środowisku naturalnemu, zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 1 Prawa geologicznego i górniczego.

Przesłanki stwierdzenia rażącego naruszenia prawa muszą obejmować ewidentność uchybienia, jednoznaczność przepisu oraz skutki społeczno-gospodarcze powodujące nieakceptowalność decyzji. Przy braku jednej z przesłanek, nie można mówić o kwalifikowanym naruszeniu prawa uzasadniającym stwierdzenie nieważności decyzji.

Otwarcie w odpowiednim czasie postępowania restrukturyzacyjnego zwalnia z odpowiedzialności za zaległości podatkowe zarządu, równorzędnie do wniosku o ogłoszenie upadłości, bez dodatkowych przesłanek (art. 116 § 1 o.p.).

Łączne zobowiązanie pieniężne, określone w art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym, nie tworzy nowego zobowiązania podatkowego, a stanowi formę jego poboru. Zaskarżona decyzja organu podatkowego o łącznym zobowiązaniu była zgodna z prawem, brak podstaw do stwierdzenia jej nieważności.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki kapitałowej za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej powstaje po wykazaniu przez organ bezskuteczności egzekucji wobec spółki, natomiast zwolnienie się z tej odpowiedzialności wymaga od członka zarządu udowodnienia przesłanek egzoneracyjnych.

Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości w odpowiednim czasie i nie wykazał braku własnej winy, w sytuacji gdy egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.