Nieruchomości będące we władaniu PKP bez udokumentowanego zarządu w rozumieniu ustawy z 1985 r. stały się z mocy prawa własnością gmin z dniem wejścia w życie ustawy o samorządzie terytorialnym, tj. 27 maja 1990 r. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zasadność wcześniejszych decyzji administracyjnych.

NSA orzekł, że brak dostatecznego dowodu na różnicę między adresem zameldowania a zamieszkania uprawnia organ do uznania doręczeń na adres zameldowania za prawidłowe, a decyzja o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu została uznana za zgodną z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że realizacja osiedla mieszkaniowego obejmuje całość infrastruktury, nie tylko planowane elementy, a przesłanki zbędności nieruchomości wymagają kompleksowej oceny całej inwestycji.

Okoliczności finansowe i życiowe skarżącej nie uzasadniają zastosowania ulgi w postaci umorzenia opłaty planistycznej. Uchwała WSA utrzymała się, jako zgodna z obowiązującym prawem w kontekście braku przesłanek jurysdykcyjnych wskazujących na "ważny interes zobowiązanego".

Nieruchomości, pozostające 27 maja 1990 r. we faktycznym władaniu PKP bez udokumentowanego prawa zarządu czy użytkowania, podlegają komunalizacji z mocy prawa na rzecz gminy, o ile nie wystąpiły sprzeczne przesłanki materialnoprawne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nieudzielenie absolutorium burmistrzowi wymaga całościowej i obiektywnej oceny realizacji budżetu, uwzględniającej opinie nadzorcze oraz kontekst epidemii, a ich pominięcie prowadzi do nieważności uchwały.

Zarząd Województwa Małopolskiego błędnie zinterpretował przepisy regulaminu wyboru projektów, co do zakresu uprawnienia podmiotów, przez co ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość decyzji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną.

Uchwała Rady Miasta dotycząca trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli, różnicująca dotacje oraz oparta na błędnej wykładni przepisów, jest nieważna z uwagi na przekroczenie delegacji ustawowej wynikającej z art. 90 ust. 2b i ust. 4 ustawy o systemie oświaty.

Okolicznością zwalniającą członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości spółki nie jest jedynie wskazanie jakiegokolwiek mienia, ale takiego, które faktycznie umożliwia zaspokojenie istniejących zaległości podatkowych w znacznej części i istnieje w czasie prowadzenia postępowania o przeniesienie odpowiedzialności.

Skarga kasacyjna przeciwko decyzji odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość zostaje oddalona, gdyż brak dowodów potwierdzających nieustalenie odszkodowania, a dostępne świadectwa sugerują, iż takie odszkodowanie zostało uprzednio ustalone i wypłacone.

Nieujawnienie wszystkich okoliczności dotyczących zakończenia budowy uzasadnia uchylenie decyzji organu podatkowego i ponowne zbadanie materiału dowodowego dla jednoznacznego ustalenia daty powstania obowiązku podatkowego.

Skarga kasacyjna złożona przez X. sp. z o.o. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny jako nieuzasadniona, a postępowanie egzekucyjne dotyczące wysokości zajętej wierzytelności uznane za zgodne z prawem.

Zarejestrowanie odbiornika radiowo-telewizyjnego pod rządami ustawy o opłatach abonamentowych, bez jego wyrejestrowania, stanowi przesłankę egzekwowania opłat abonamentowych; skarga kasacyjna pozbawiona precyzyjnych podstaw nie znajduje usprawiedliwionych racji.

Przyznanie ulgi płatniczej poprzez odroczenie zapłaty podatku w związku z ważnym interesem podatnika i publicznym jest uzasadnione, gdyż ulgi te pełnią rolę pomocy podatkowej, zapobiegając szkodom społeczno-gospodarczym. Organy muszą przestrzegać granic uznania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej ocena musi być dokonana wyłącznie w granicach rażącego naruszenia prawa materialnego, a nie proceduralnych uchybień doręczeniowych, oddalając tym samym skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że doręczenie pism administracyjnych na adres zameldowania jest prawidłowe w świetle obowiązków likwidatora spółki oraz zasad staranności w obrocie gospodarczym, co skutkuje odpowiedzialnością członka zarządu za zobowiązania spółki.