Działka nr [1] w dniu 27 maja 1990 r. miała status gruntu leśnego wchodzącego z mocy prawa w skład państwowego gospodarstwa leśnego, co wyklucza możliwość jej komunalizacji, tym samym uniemożliwiając nabycie prawa własności przez Gminę Miejską Legionowo.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną DIAS, potwierdzając obowiązek rzetelnego przeprowadzenia dowodu dotyczącego autentyczności podpisu na potwierdzeniu odbioru przesyłki, podtrzymując tym samym wyrok WSA w Warszawie uchylający decyzję organu administracji.

Stacja bazowa telefonii komórkowej, jako odrębna budowla, wymaga pozwolenia na budowę. Uchybienia proceduralne związane z niedopełnieniem tego obowiązku przez organy winny być zweryfikowane, co może skutkować uchyleniem wcześniejszych decyzji.

O tożsamości spraw administracyjnych nie decyduje wyłącznie data złożenia kolejnego wniosku o świadczenie, lecz zmiana okoliczności faktycznych i prawnych - niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego przed odmową jego wszczęcia.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej od dnia uzyskania tego statusu do dnia wykreślenia spółki z KRS, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, wynikający z przepisów ustawowych, jest wykonalny bez potrzeby decyzji administracyjnej, a jego wymagalność nie jest wykluczona poprzez częściową derogację wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącą formy ogłaszania terminów tych szczepień.

Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazująca przywrócenie budynku do stanu poprzedniego nie jest dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa, stąd jej uchylenie z tego powodu jest niezasadne. Skarga kasacyjna została oddalona.

NSA orzekł, że w sprawach dotyczących zaświadczeń o samodzielności lokalu, od których wydania zależy zgodność z przepisami Prawa budowlanego i miejscowego planu, nie można rozstrzygać kwestii spornych w postępowaniu administracyjnym ograniczonym do weryfikacji posiadanych danych.

Skarga kasacyjna F. sp. z o.o. od wyroku WSA w Warszawie zostaje oddalona; brak wykazania przez skarżącą zbytniej uciążliwości egzekucji z art. 54 § 1 pkt 1 u.p.e.a. potwierdza prawidłowość zastosowanych środków egzekucyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 listopada 2025 r., sygn. akt II OSK 2515/24, potwierdza zasadność skargi na bezczynność Wojewody, stwierdzając, że terminy zawieszenia przewidziane w przepisach dla cudzoziemców nie mogły usprawiedliwiać organu po 30 czerwca 2024 r.

Uznanie za obywatela polskiego może być odmówione, gdy cudzoziemiec poprzez swoje wcześniejsze zachowanie stanowi zagrożenie dla ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, co ocenia się na podstawie całokształtu dotychczasowej postawy cudzoziemca.

Zasady sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dopuszczają różnice w przebiegu granic przeznaczenia terenu pomiędzy studium a planem, pod warunkiem zachowania zgodności funkcjonalnej, co nie narusza ustaleń studium (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.). Skorygowanie granic nie stanowi zatem podstawy do uznania nieważności planu.

Ze względu na niedochowanie terminu zgłoszenia SD-Z2 organy podatkowe nie mogą arbitralnie odmówić wydania zaświadczenia o zwolnieniu z podatku, gdy brak jest postępowania podatkowego, a podstawy prawne zwolnienia wymagają oceny. Wyrok NSA podtrzymujący decyzję WSA rozstrzyga, że kontrola sądowa może dotyczyć uchybień formalnych w procesie wydania zaświadczeń.

Skutki prawne decyzji uchylonej wyrokiem WSA są zawieszone do jej uprawomocnienia się, a niepodleganie egzekucji administracyjnej oznacza zawieszenie postępowania egzekucyjnego wszczętego na jej podstawie.

Oddala się skargę kasacyjną dotyczącą wymierzenia kary za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, uznając działanie Skarżącej jako spełniające znamiona urządzania gier w rozumieniu ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji może ponosić podmiot, który aktywnie tworzy warunki techniczne i organizacyjne dla ich funkcjonowania, nawet przy dalszym podnajmie lokalu. Skarga kasacyjna została oddalona, a kara pieniężna uznana za zgodną z prawem.

Osoba, która udostępnia lokal oraz umożliwia instalację automatów do gier i stwarza warunki do przeprowadzania na nich gier hazardowych, odpowiada za ich urządzanie w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, jeżeli działanie to odbywa się bez koncesji i w miejscach nieprzeznaczonych na kasyna gier.